17.3.12

Ένα γράμμα ήρθε απόψε από τα παλιά στο… Μίμη


Σήμερα το πρωί είχα την ατυχία να ανοίξω την τηλεόραση την ώρα που μιλούσες στην εκπομπή του Χασαπόπουλου και να «απολαύσω» τις καινούριες θεωρίες σου περί των σταδίων που διέρχεται η ψυχολογία του κόσμου σε περίοδο κρίσης, την θέση σου για στήριξη στον νέο αρχηγό αφού πριν από λίγες μέρες είχεςεκφράσει την «ανθρώπινη» στήριξη σου στον προηγούμενο αρχηγό σου Γιώργο απόγονο της μεγάλης πολιτικής οικογένειας των Παπανδρέου.
Σοβαρά;
Και αναρωτήθηκα αν σε άκουγε ένας νεαρός που το καλοκαίρι του 1974 γύριζε το Λασήθι και μάζευε κόσμο για συγκέντρωση στο γεφυράκι του Αγ. Νικολάου, που ανέβηκε πάνω στον τηλεφωνικό θάλαμο μπροστά στο λιμεναρχείο, μια και δεν τον βοηθούσε και το ύψος του, για να βγάλει φλογερό λόγο στους συγκεντρωμένους νεολαίους και όχι μόνο, τι θα μπορούσε να πεί.
Όλα τα πράγματα έχουν αγαπητέ Μίμη τα όρια τους.
Σου θυμίζει κάτι αυτός ο νεαρός;
Ήμουν σαν συναγωνίστρια και σαν Γιαραπετρίτισα σ’εκείνο το ακροατήριο.
Σίγουρα αντικείμενο ψυχιατρικής έρευνας η μετάλλαξη σου.
Βέβαια το μόνο που μπορεί κάπως να εξηγήσει την συμπεριφορά σου, παρόλο που δεν είμαι ρατσίστρια, είναι το γονίδιο της φιλοχρηματίας, κληρονομιά της μεραμπελιώτικης καταγωγής σου. Έτσι τουλάχιστον λέγανε οι παλιοί Λασηθιώτες. Μάρκα μεραμπελιώτικη!
Έκανα υπομονή και δεν είπα τίποτε στα μυθεύματα που ξεφούρνισες σε κείνη την συνέντευξη σου στον Κούλογλου πριν από αρκετά χρόνια.
Να φανταστείς μου την έστειλε ο τέως Γ.Κ. που έφαγε το πολύ ξύλο μαζύ με τον Αν. Στεμνή {τον μακαρίτη όπως έμαθα}.
Αλήθεια πως τον ξέχασες να τον αναφέρεις τον μακαρίτη αφού ήσασταν όλοι μαζύ συγκρατούμενοι στην ΕΣΑ Καβάλας;
Όντως είσαι μεγάλος παραμυθάς και αδίστακτος.
Εξαργύρωσες κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δράση της περιόδου εκείνης.
Δεν έχεις ακόμα χορτάσει ώστε στα στερνά σου τουλάχιστον να μπορέσεις να περισώσεις ότι και αν μπορεί πιά τώρα να περισωθεί από την αξιοπρέπεια σου;
Να σου θυμίσω και κάτι ακόμα.
Είπες ότι όλα αυτά θα τα βρεί μπροστά της η δική σου γενιά όταν θα βγεί στην σύνταξη κ.λ.π.
Να σου θυμίσω ότι η δική σου γενιά που είναι και δική μου γενιά έχει ήδη αρχίσει να βγαίνει στην σύνταξη και να υφίσταται όλα αυτά τα τρομακτικά μέτρα που δεν δείλιασες ούτε στιγμή έστω να τα μεμφθείς βρε παιδί μου, μέτρα αποτέλεσμα της πολιτικής του απόγονου, 3ης γενιάς βέβαια της «μεγάλης» πολιτικής οικογένειας των Παπανδρέου, {ξέρεις βέβαια τι λέγεται για την 3η γεννιά κάθε δυναστείας , δεν είναι ανάγκη να στο θυμίσω, φέρε μόνο στην μνήμη σου τους απογόνους του Ελ.Βενιζέλου}, του μέλλοντος αρχηγού σου, των δικών σας υποταγών στις σχετικές εντολές, χωρίς να αρθρώσετε ένα κιχ! κ.λ.π.
Να σου γνωρίσω αλήθεια ότι με αυτές τις πολιτικές, κατάφερες να αποστερήσεις από συναδέλφους σου μηχανικούς {δεν νομίζω να μας είδες ποτέ έτσι αν και ξέρεις με τι αγώνα προσωπικό και των γονιών μας περάσαμε εκείνα τα χρόνια στο Ε.Μ.Π.}, μετά από 35 και παραπάνω ενίοτε χρόνια δουλειάς, το στοιχειώδες δικαίωμα να ζουν αξιοπρεπώς.
Να παίρνουν σύνταξη 1150 ΕΥΡΩ,τον μήνα {από ευγενή κατά πως βρήκατε να τα λέτε ταμεία} και να μην μπορούν να εξυπηρετήσουν ανάγκες τους, να μην έχουν την στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να μην μπορούν να συντηρήσουν τα παιδιά τους αν είναι φοιτητές ή αν είναι άνεργοι.
Άξια η ανταμοιβή σου και αργότερα η συνταξάρα σου για όλες τις παραπάνω επιλογές σου, αν και ευχαρίστως θα σου πρότεινα να ανταλλάξουμε τις συντάξεις μας, μιάς και πιστεύω ότι εγώ δικαιούμαι την δική σου αφού έχω δουλέψει και όχι «δουλέψει » παραπάνω από σένα στην ζωή μου.
Ακούω 4800 ΕΥΡΩ και βάλε.
Αληθεύει;
Κάποιος φίλος από τα παλιά μου είπε σήμερα όταν του’πα ότι δεν αντέχω άλλο και θα σου γράψω αυτά τα λίγα που εκφράζουν μικρό κομμάτι της τεράστιας αγανάκτησης μου, να σε παρατήσω, γιατί δεν είσαι και πολύ στα καλά σου μ’αυτά που κάνεις.
Μου είπε και κάτι άλλο .
Τι σκοπό έχεις να το κάνεις ;
Σάμπως θα του κάνεις τη μούρη κρέας;
Ο άνθρωπος δεν παίζεται .
Σας δουλεύει κατάμουτρα.
Έτσι απάντησα ότι θέλω να ξέρει ότι δεν είμαστε όλοι το ίδιο σαν κι αυτόν, ότι έχουμε ακόμα σώας τας φρένας και μνήμη αδιαμφισβήτητη.
Καλά θα κάνεις δε να μην εμφανιστείς ξανά σε επέτειο για το πολυτεχνείο, σε κανένα κανάλι, γιατί προκαλείς όλους αυτούς που έμειναν οικειοθελώς στη σκιά και απλά ακούνε τα σχολιανά τους από τους σημερινούς νέους για την επάρατο «γενιά του Πολυτεχνείου».
Σίγουρα αυτή η γενιά έβγαλε πολλά μπουμπούκια όμως σ’αυτά δεν ανήκουν οι άνθρωποι σαν και μένα.
Καληνύχτα λοιπόν Μίμη και να ξέρεις ότι εμένα μπορεί να μην με γράψει ποτέ καμιά ιστορία, μά εσένα θα σε γράψει στα σίγουρα, με μελανά γραμματάκια.
Το μανούλι του Πολυτεχνείου κατά πως έλεγες για πάρτη μου.
Λίλιαν Χρυσοφάκη από Χανιά
Υ.Γ. Καλά θα κάνεις να το διαβάσεις και να μην το πετάξεις στον κάλαθο των αχρήστων όχι για τίποτε άλλο μα γιατί αυτή είναι η γνώμη των πολλών που αύριο μεθαύριο θα τους βρεις μπροστά σου.
Πηγή «aristeri-diexodos»


diesel-experts.gr 



Παπάζογλου-Ιωαννίδης Ο.Ε


ΤΗΛ 2310 540 521 - 2310 784 924


ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ 24-ΙΩΝΙΑ 


e-mail : info@diesel-experts.gr 

16.3.12

Εμάς ποιός θα μας... "σούσι";



γράφει η Χρύσα Φωτοπούλου
Νεόπλουτοι, παλαιόπλουτοι , μίζεροι, αδιάφοροι, μικροαστοί εγωλάτρες, κοντόφθαλμα ανθρωπάρια , κλαψιάρηδες ψηφοφόροι και δειλοί με μοναδικό αξεσουάρ τις αλυσίδες σας σάς έχω φερθεί με το γάντι και μετανιώνω!
Άλλοτε, στις γκρίνιες, τα νιαουρίσματα, στα τοσοδούλια προβληματάκια αντέτασσα τα γιγάντια προβλήματα της ανθρωπότητας, μιας ανθρωπότητας που ζούσε κάπου μακριά. Ούτε τα μάτια μου ήταν χορτάτα από ‘’ασάλευτη ζωή’’ στο δρόμο, ούτε τα αυτιά μου από ήχους απόγνωσης, ούτε η μύτη μου από μυρωδιά φόβου.
Τώρα είμαι κομμάτι μιας πόλης που καταχείμωνο προτίμησε όλα αυτά τα πλάσματα με το απλωμένο χέρι και τα αυτοσχέδια κρεβάτια να τα δει μαρμαρωμένα αγάλματα.
Δύο πολυπληθή στρατόπεδα. Στο ένα οι πρωταγωνιστές της αντιληπτής εξαθλίωσης στο άλλο αυτοί που βρέθηκαν ξαφνικά στη μέση της θάλασσας χωρίς σωσίβιο, χωρίς άγκυρα. Και η στεριά μακριά. Και ο βυθός χωρίς τέλος.
Αυτούς τους τελευταίους τους ξέρω καλά. Είναι οι χιλιάδες συνομήλικοί μου που είναι άχρηστο πια βάρος, που ‘’ δεν τους βγαίνουν τα όνειρά τους’’, που θα απελπιστούν και θα φύγουν. Είναι τα πιτσιρίκια που πάνε στο σχολείο νηστικά και δεν τα πιάνει το μάτι σου. Είναι αυτοί που περπατούν στο δρόμο σκυφτοί και με σφιγμένες τις γροθιές και ψάχνουν το χέρι σου για να ορμήσουν και να πάρουν ‘’αυτό που τους αρνούνται’’.
Έμεινα άναυδη, όταν άκουσα τη φράση ενός λυπητερά προνομιούχου στο διάλειμμα μιας παράστασης : ‘’ Το απολαύσατε το σούσι χθες;’’. Χάχανα, επιφωνήματα και καμιά δεκαριά επίθετα που χαρακτήριζαν το σούσι.  Μαύρισε η ψυχή μου. Ήρθε στο μυαλό μου ο παππούς του διπλανού διαμερίσματος που απ’ ό,τι μου λέει αγοράζει πια ψωμί μόνο κάθε Σάββατο. Να ξέρεις να σωπαίνεις και να είσαι ταπεινός. Σε σένα με το σούσι μιλάω, ναι. Που σκουπίζεις τα παπούτσια σου απ’ τα σάλια των πεινασμένων και μένεις στην περιφραγμένη σου ζωή. Τέτοιες φράσεις ξεστόμιζέ τες ψιθυριστά και με συστολή.  Θα μου πεις και όλα αυτά λόγω σούσι; Ναι. Η φράση αυτή συνόψισε ένα υπερκείμενο ξεκάθαρο: Ασύμφορες παρουσίες που δε θα κατανοήσουν ποτέ την απλότητα του νοήματος: Η ατομική ευτυχία είναι μέρος της συνολικής ευτυχίας.
Το εστιατόριο της φιλοσοφικής σχολής γεμάτο ακόμη και τις μέρες του λιτού φαγητού. Το ιστορικό κυλικείο του τετάρτου ορόφου άδειο. Είμαι με τον φίλο μου τον Ηλία. Του λέω για το περιστατικό με το σούσι. Μιλάμε και οι μισές κουβέντες είναι ερωτήσεις που μένουν στον αέρα. Ποιος μπορεί να μας απαντήσει; Ό,τι και να κάνουμε δεν είναι αρκετό για να γυρίσει η ρόδα, η φωνή μας σβήνει με το που φτάνει στην άκρη του δρόμου. Αλλά και αν δεν επιμείνουμε είναι σαν να γυρνάμε την πλάτη στην έμπρακτη γενναιότητα των παιδικών μας χρόνων.
Μπήκαμε σε μια απ’ τις παλιές μας αίθουσες. Φιλοσοφική. Ο Ηλίας με κεφαλαία γράμματα έγραψε στον πίνακα : ‘’ ΕΜΑΣ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ…ΣΟΥΣΙ;’’. Γέλασα.
Την επόμενη μέρα δεν είχε αλλάξει απολύτως τίποτα.




10.3.12

The 3 little PIIGS



Επειδή έχουμε σοβαρούς δημοσιογράφους και όχι λα'ι'κιστές δραχμοφονιάδες.Δείτε την διαφήμιση της Guardian.


http://t.co/XG86ySe5





diesel-experts.gr


Παπάζογλου-Ιωαννίδης Ο.Ε.





ΤΗΛ 2310 540 521 - 2310 784 924
ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ 24-ΙΩΝΙΑ
e-mail : 
info@diesel-experts.gr

9.3.12

Kουλτούρα & Προκατάληψη.

Οι Luluδιασμένοι
Μπορώ να βρω δικαιολογίες για το απιθανότερο πράγμα που μπορεί να μου συμβεί.Κι αυτή τη φορά,αιτία ήταν η βροχή.Βαρέθηκα,το PSI μου,να κάθομαι μέσα τόσες μέρες περιμένοντας τον Νώε να τηλεφωνήσει για να ξεκινήσουμε την κρουαζιέρα με τα υπόλοιπα ζώα.Σιχάθηκα τον εαυτό μου,να κάθομαι,σαν τον Μπρέζνιεφ,με σκουφιά,παλτά και δίπαλτα,στον καναπέ να περάσει η παρέλαση για την Οκτωβριανή Επανάσταση από μπροστά μου.
"Θα βγω"είπα.


Και βγήκα.Αφορμή ήταν η πρόσκληση σε παράσταση.
"Ω!Ευκαιρία να αναπτύξω το αμόρφωτο μοσχάρι,το απενεργοποιημένο μυαλό μου"


Πέρασα,λακκούβες με βρωμόνερα-Γεια σου Μπουτάρη με τους αστικούς σου υδροβιότοπους-έγινα μούσκεμα ΜΕΣΑ στο λεωφορείο που έμπαζε νερά σαν την Φαλκονέρα.Απέφυγα σαν νίντζα,τους δαιμονισμένους κωλοταξιτζήδες που βάζανε στόχο τις πιο βαθιές τρύπες,πατώντας γκάζι,περνούσαν καταμεσής της οπής,πετώντας πατόκορφα καταρράκτες με βρωμόνερα στους αθώους πεζούς που,θρασύτατα και αμέριμνα,περπατούσαν στα πεζοδρόμια.


Και έφτασα."Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης".
Δεν με παραξένεψε ο τόπος,αφού με είχαν ήδη υποψιάσει πως θα μαρτυρούσα σε μια "πρωτοποριακή προσέγγιση" του έργου.Αν πω,πως συγκράτησα τον τίτλο,θα έλεγα ψέμματα.Είχε να κάνει με μιά "Λούλου".Μακρινή ξαδέρφη της μικρής Λουλούς,μπορεί.Ή καμμιά εγγονή της κολώνιας από τα 80'ς.


Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες,ακούγοντας αυτά τα "προχωρημένα",θα απαντούσα,"Όχι".Παθαίνω,αυθόρμητα,μπέρι-μπέρι με τέτοια.'Ελα όμως που μ' έπιασε το συγκαταβατικό μου,κι είπα να δώσω μια ευκαιρία στην "Τέχνη".


Μπήκαμε γρήγορα-γρήγορα μέσα,αφού έκλεισα την,μεγέθους θαλάσσης, ομπρέλα μου.Σε ένα διάδρομο,είδαμε καμιά 60αριά άλλους να περιμένουν και έπιασα πλάτη-τοίχο,μια θέση στον ήλιο του πολιτισμού κι εγώ.


Με την άκρη του ματιού μου,πιάνω κίνηση.Γυρίζω και βλέπω μια έφηβη,ντυμένη στ'άσπρα,ρούχα γιορτινά, να χορεύει ανάμεσά μας,ξυπόλυτη.


-Είναι η Λούλου,μου είπανε.Θα δούμε τη ζωή της σε 2ο σχεδίασμα.
Εγώ,να πω την αλήθεια,το λυπήθηκα τα κοριτσάκι.Έτσι,την επόμενη φορά που ξανάρθε,χορεύοντας,πλατς-πλατς ξυπόλυτο πάνω στα μάρμαρα,τόλμησα να το συμβουλέψω να βάλει έστω μια παντόφλα,δεν θα το παρεξηγούσα,"Λούλου,θα κρυώσεις έτσι όπως είσαι"


Το άγριο έως υποτιμητικό βλέμμα της μικρής,μου έδωσε να καταλάβω,Α)Πως,ΠΑΛΙ,ήμουν σε λάθος τόπο,και Β)Κακώς δεν της έχωσα ένα φούσκο μήπως και στρώσει,και δεν κατέληγε στο καραπουταναριό που κατάντησε στην συνέχεια.Χέστηκα όμως,σάμπως μάνα,ή μπαμπάς της ήμουν;


"Παρακαλώ",ακούστηκε η φωνή της-μάλλον-σκηνοθέτριας-"η  παράσταση,έχει αρχίσει.Θα σας ταλαιπωρήσουμε λίγο,καθώς η παράσταση είναι προμενάντ.Περάστε."


Το προμενάντ το κάναμε,αλλά οι γύφτουλες,ένα γλειφιτζούρι,ένα μαλλί της γριάς για το ξεποδάριασμα δεν μου πήραν,για το συγνώμη για το παιδεμό,που περάσαμε.


Κατεβήκαμε κάτι σκάλες.Ρημαδοκαθίσαμε στα καθίσματα.
Στη σκηνή 3-4 γκόμενες με κουστούμια της κακής τους ώρας,ένας θερισμένος απ' την πείνα ξανθός,με ένα τρύπιο σώβρακο,ένας με  δερμάτινο παντελόνι,3 νούμερα μικρότερο να βλαστημάει τη ώρα που άλλαξε καριέρα από βόιδι σε ένδυμα,πάνω στο κορμί του καλλιτέχνη.Ήταν κι ένας ψηλόλιγνος πιτσιρικάς,που σαφώς ένοιωθε,αργότερα, ανετότατος στην μαύρη-μάξι τουαλέτα,κι ένας κουστουμαρισμένος,μανία κι αυτός χωρίς παπούτσια,χοντρός.


Όλοι τους είχαν κοινό παρονομαστή,μηδέν στο υποκριτικό ταλέντο.Η σκηνοθεσία επίσης,βοήθησε απεριόριστα στην ανάδειξη του τίποτα,με εξαίρεση την κοκκινομάλλα που μιλούσε όπως ο Νταφυ Ντακ.


Σκηνή πρώτη.Οι γυναίκες στη μια άκρη να κάνουν τα ακατάληπτα,ο χοντρός να κάθεται ανάμεσά μας,ο ξανθός να περπατάει γύρω-γύρω στους θεατές,μουρμουρίζοντας,βρίζοντας,δεν αντελήφθην το τετράποδο.Α!Κι ο φέρελπις μικρός,με μάσκα θαλάσσης και βατραχοπέδιλα.


Είχε κι άλλες σκηνές.Φαντάζομαι δηλαδή,γιατί,εκείίίίίί,έμεινα ως το τέλος.Νόημα δεν θαρρώ να'βγαλε κανείς,αφού όλο το μπουλούκι έλεγε τις ατάκες του ταυτοχρόνως.Της λαϊκής αγοράς γινόταν.Αφού,μα το Θεό,αργότερα βγήκε το ξανθό λείψανο με τηλεβόα,να ακούγεται πάνω από τους άλλους.Πάντως είχε και το καλό του,το εύρημα.Ξεμπερδέψαμε νωρίτερα.


Μας τσουβάλιαζαν αριστερά,δεξιά ολίγον,και μετά πάλι αριστερά,σίγουρα λόγω ιδεολογίας.Πάνω κάτω.Γαμώ τα προμενάντια σου,ντήαρ σκηνοθέτισσα μου.Στο πλαίσιο του διαδραστικού,τραβολογούσαν και κάποιους από εμάς.Δεν θεωρώ πως ήταν καθαρή τύχη ότι δεν ήρθαν κοντά μου,αφού η ηρωική μου ομπρέλα,δεν είχε ευκαταφρόνητο ούτε βάρος,ούτε μήκος.Είχα βρει,την σχετική,ησυχία μου χασκογελώντας αδιάντροπα.Δύο σεβάσμιες ηλικιωμένες,που εξώκειλαν εκεί μαζί μας,προσπαθούσαν ευγενέστατα να διαολοστείλουν τον  ξανθό,που τώρα φορούσε ένα δίχτυ.Πάνω από την βράκα του,την κουρελού.


Λίγο πριν το τέλος,μας στρίμωξαν σε έναν διάδρομο.Μιλούσαν όλοι μαζί.Έκρυψα το μούτρο μου στον τοίχο,και άρχισα να γελάω.Είχα απέναντι μου την σκηνοθέτη,που με ένα φακό ποδηλάτου έφεγγε στη μάπα την κοκκινομάλλα.Ήταν εκστασιασμένη!Στο πρόσωπό της είδα πως καταλάβαινε,όσα εγώ δεν σκάμπαζα."Τσκ,τσκ,τί τέχνη πάλι έκανα!",μου φάνηκε πως διάβασα στο μάτι της.


Κοιτούσα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα,όπως σκύλος μου,που λόγω παντελούς έλλειψης ύψους τεντώνεται,να δει έξω από το παρμπρίζ.Ευτυχώς να λες,που έχω κι εγώ μπρελόκ-φακό.Με περηφάνεια άρχισα να κάνω και εγώ,διάφορα αφηρημένα σχέδια στα πρόσωπα των συνμαρτύρων, απέναντί μου.


Από ότι κατάλαβα,όλοι,άντρες,γυναίκες και ο φακός παίζανε το ρόλο της Λούλου της μικρής πουτανίστριας.Εξαίφνης,η δίπλα σε μένα Λούλου,πέθανε.Δεν ξέρω γιατί,αλλά καλά έκανε.Τρέχει μια άλλη με κάτι τακούνες να την μοιρολογήσει,τραβάει μια γλύστρα,στο μουσκεμένο πάτωμα-είπαμε έβρεχε ολόκληρο τον ορθόδοξο κλήρο έξω-και σωριάζεται στο πάτωμα.Πέφτοντας κοντά στην αδικογαμημένη Λούλου,χύθηκε σαν το γιαούρτι απάνωθε στο σακάκι του Νταλάρα,κάνοντας ακριβώς το ίδιο ήχο.
Οι υπόλοιπες Λουλούδες σαν να ξεράθηκαν όρθιες,μάλλον.


Σύγχρονα θέατρα,βραβεία που τα μοιράζονται μεταξύ τους.
Λέω να ξαναδώ τον Πίκατσου και να κλείσω θέση στα Ζουζούνια the musical.




    diesel-experts.gr


Παπάζογλου-Ιωαννίδης Ο.Ε.





ΤΗΛ 2310 540 521 - 2310 784 924
ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ 24-ΙΩΝΙΑ
e-mail : 
info@diesel-experts.gr

Η Κτηνοβασία της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας,Made in France.



Διαβάστε τα παρακάτω,καθώς και μερικά απο τα σχόλια και αν μπορέσει κάποιος ας μην εξοργιστεί,με όσα γράφει ο (σκέτο)Πολύβιος Γεροδήμος,στην ανοιχτή σελίδα του στο Facebook,με αφορμή κείμενο της Τίνας Βάμβουρα.Τέτοια,παραμόρφωση,χάρισμα στην Σορβόννη.Μακάρι-έστω να κάνει πλάκα στην Τίνα(κουράγιο)-αλλά το άρρωστο μυαλό,ακόμη κι έτσι,υπάρχει και τα κίνητρα επίσης σιχαμένα.Στο τέλος υπάρχει και bonus,για την ανοχή όσων το διαβάσουν.

Ο χρήστης Polyvios Gerodimos σχολίασε στο eyedoll.gr.
Κ. Βάμβουρα.

Κατ'αρ

Κοινωνικός Ανθρωπολόγος - Paris IV, Sorbonne.χάς θα πρέπει να σας συγχαρώ, που επιλέξατε ενα ηλεκτρονικό περιοδικό οπως το eyedoll.gr - που αν μη τι άλλο, φημίζεται για την προοδευτικότητα του περιεχομένου του, για να γράψετε ενα, ασυνήθιστο για την τυπική αρθρογραφία σας, και πραγματικά λυπάμαι που θα το αποκαλέσω έτσι, βαθιά φοβικό και οπισθοδρομικό κείμενο, που δεν συναδεί σε καμμία περίπτωση με τα εμπεριστατωμένα επιστημονικά πλέον συμπεράσματα της Σεξολογίας και της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας.

Επειδή εκτός απο Κοινωνικός Ανθρωπολόγος τυγχάνει να είμαι και Πρόεδρος Φιλοζωικού Σωματείου, μπορώ να σας πληροφορήσω οτι, αντίθετα απο οτι θα θέλατε ίσως να πιστεύετε, η ζωοσεξουαλικότητα είναι ευρύτατα διαδεδομένη στην Ελληνική (και οχι μόνο κοινωνία), έστω και υπο το τρέχον καθεστώς διωγμών και κοινωνικού στιγματισμού. Πρόκειται για μια ελεύθερη επιλογή στη ζωη κάθε πραγματικού φιλοζώου, και καμμία σχέση δεν έχει με τη φριχτή και αποτρόπαιη άσκηση βίας σε οικόσιτα ζωα - πόσο μάλλον το αντίθετο, αφου λαμβάνει χώρα μέσα σε ενα κλίμα αμοιβαιότητας και συναισθηματικής ανταλλαγής μεταξύ του οικόσιτου ζώου και του ιδιοκτήτη του.

Συγκεκριμένα για τα κυνοειδή, θα πρέπει να γνωρίζετε οτι, ως αγελαία ζωα, η συμπεριφορά τους καθορίζεται απο τις συνήθειες της αγέλης - μάλιστα στο σημερινό αστικό περιβάλλον οπου η δημιουργία ομοειδούς αγέλης είναι εξαιρετικά δύσκολη, το ρόλο της αναλαμβάνει, ως "ανάδοχος οικογένεια" θα λέγαμε, ο ιδιοκτήτης του τετράποδου. Εαν το είχατε μελετήσει θα γνωρίζατε οτι οι σχετικές προβολές είναι τόσο ισχυρές που κ
αταλήγουν στην *ταύτιση* απο μέρους του οικόσιτου ζωου, της οικογένειας του ιδιοκτήτη με την αγέλη του, παρέχοντας σ'αυτο τροφή, προστασία, συντροφιά, αμοιβαία συναισθηματική ολοκλήρωση, και - συνεπώς - γιατί οχι και σεξ;.

Εννοείται βέβαια οτι κάθε συνηδειτοποιημένος φιλόζωος σκέφτεται πρώτα την άνεση και την ευτυχία του οικόσιτου ζώου, όπως ακριβώς θα έκανε άλλωστε και για οποιοδήποτε άλλο ερωτικό σύντροφο, και προφανώς δε θα σύναπτε ποτέ ερωτικές σχέσεις με το ζωο συντροφιάς του, εαν κάτι τέτοιο μπορούσε να το κάνει να δυσανασχετήσει έστω και στο ελάχιστο. Η ζωοσεξουαλικότητα, όταν ασκείται με σεβασμό και αγάπη, είναι όχι μονο μια απολαυστική και ευχάριστη δραστηριότητα για τον άνθρωπο που δεν αφήνει τη ζωη του να καθορίζεται απο πρότυπα και πρακτικές του περασμένου αιώνα, αλλα το ίδιο απολαυστική και ευχάριστη και για τους τετράποδους συντρόφους μας, που την αποζητούν τόσο όσο και κάθε άλλο έμβιο ον.
Πολύβιος Γεροδήμος,

eyedoll.gr
Μια από τις καθημερινές συνήθειες είναι να πίνω το καφεδάκι μου, διαβάζοντας αγαπημένες ζωοφιλικές σελίδες. Μέσα σε όλη αυτή τη μαυρίλα που υπάρχει, ψ...

 ·  · 21 ώρες πριν · 

  • Αρέσει σε 3 άτομα.


    • Nancy Stargazer Ένα ήξερα που πηδούσε κάτι γίδες και τον στείλανε τελικά στο ψυχιατρείο! Εσείς γιατί κυκλοφορείται ελεύθερος;;;;;;;;;
      3 ώρες πριν ·  ·  20


    • Alexandra Koukouraki βλέπω στις πληροφοριες ότι σας ενδιαφερουν οι γυναικες..μηπως να δοκιμάσετε και κατι στο ιδιο φυλομε σας?εναν αρσενικο γαιδαρομηπως ή κανέναάλογο επιβητορα..έτσιγια αλλαγη..ειμαι σιγουρη οτι θα σας αρέσει κι αν όχισιγουρα σας αξιζει ένα καλό ξέσκισμα..ανωμαλε ε ανώμαλε
      3 ώρες πριν ·  ·  13

    • Elia Zervou Έτσι είναι. Όταν δεν έχεις τ α@δια να προσεγγίσεις γυναίκα , προσεγγίζεις κατσίκα.
      3 ώρες πριν ·  ·  20

    • Tina Vamvoura Απορώ, εφόσον όπως λέτε έχετε διαβάσει τα κείμενα της στήλης... Δεν καταλάβατε πως εδώ δεν υπάρχει καμία ανοχή για όσους δε συμπεριφέρονται στα ζώα με σεβασμό; Έχετε το μαντικό χάρισμα και τους μιλάτε και παίρνετε την συγκατάθεση τους στην ερώτηση "Θες να τα φτιάξουμε" ή "Θες να κάνουμε τρελίτσες;" και σας λένε ναι; Έχει ανακατευτεί το στομάχι μου με αυτά που διαβάζω. Και δηλώνετε και επιστήμονας; Επιστήμονας στην κτηνοβασία;
      3 ώρες πριν ·  ·  14

    • Kelly Gn Εγω πάντως θα ήθελα να μάθω Κύριε Γερόδημε, εαν με την ίδια ''τρυφερότητα'' που αγκαλιάζετε τα ζώα, αγκαλιάζετε την κόρη σας, την μάνα σας ή την αδερφή σας. Γιατί ένας τέτοιος ανθρωπος σαν κι εσάς, δε μπορει να κάνει διακρίσεις. Μπορεί;... Σας παρακαλώ πηγαίντε στο κοντινότερο πηγάδι του χωριού σας και βουτήχτε μέσα να δείτε αν έχει νερό.
      3 ώρες πριν ·  ·  19


      BONUS τα 3 άτομα,1 ο συγγραφέας του οποίου του αξίζει το διπλό ξεμπρόστιασμα,και 2 ακόμη άτομα που δήλωσαν .."Like"

4.3.12

"Να αλλάξει σε "Σιχτίρ Χα'ι'βάν Πασσά" το όνομά του ο Μπουτάρης.(Χάρρυ Κλυνν)


Διαβάστε τα όσα είπε ο Χάρρυ Κλυνν για το Δήμαρχο της Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, στο blog της Μακεδονίας «taxalia»…



«Ζήτησε να επιστρέψουν στην ονοματοθεσία δρόμων της Θεσσαλονίκης τα παλιά τούρκικα ονόματα!

Σας έχω φρέσκα νέα: πριν από λίγο ο Γιάννης Μπουτάρης μπήκε φουριόζος στη συνεδρίαση της επιτροπής ονοματοθεσίας οδών του Δημοτικού Συμβουλίου και είπε το εξής ηλίθιο: «θέλω να σας προτείνω να σκεφτείτε, ώστε να ξαναβάλουμε τις παλιές τούρκικες ονομασίες στους δρόμους που τις είχαν μέχρι την απελευθέρωση. Δηλαδή κάτω από το «Εθνικής Αμύνης» να βάλουμε το «Χαμιντιέ» και… πάει λέγοντας»…
Μετά το αρχικό σοκ, το λόγο πήρε η Δημοτική Σύμβουλος της παράταξής του Θεοδώρα Λυψειστινού και πρόεδρος της επιτροπής, η οποία (προς τιμή της), είπε «Δήμαρχε εγώ διαφωνώ». «ΟΚ, απλώς να το σκεφτείτε» αντέτεινε ο Μπουτάρης…»

Αγαπητέ Δήμαρχε της Θεσσαλονίκης, με όλο το θάρρος θα πρότεινα:

Η Λεωφόρος Νίκης να μετονομαστεί Καφενέ ταπί παζάρ…

Η Τσιμισκή σε Σεφτέ γιοκ καλτερίμ…

Η Βασ. Όλγας σε Τσουτσού Χανούμ ντοβλέτ…

Η πλατεία Αριστοτέλους σε Φερετζέ ασκέρ μαχαλά…

Το Δημαρχείο σε Νταχτιρντί τσουτσού Οντά…

Και το γραφείο δημάρχου σε Καραγκιόζ μπερντέ…

Και αν μου επιτρέπετε, θα σας πρότεινα να αλλάζατε και το όνομά σας από Γιάννης Μπουτάρης σε Σιχτιρ Χαϊβάν Πασσά

Σα δε ντρεπόμαστε λέω εγώ…»

Πηγη:
onnews.gr