Τόπος Ε.Μ.Σ ,παράσταση του Κ.Β.Θ.Ε.,κι όλα ήταν Χ.Μ.Π.,(Χέσε Mέσα Πολυχρόνιε).
Ο Σαίξπηρ,έγραψε μια χαζό-ιστοριούλα,να γλυτώσουν οι Εγγλέζοι να μην πηγαίνουν νωρίς-νωρίς σπίτι,να περνάει η ώρα,και να μην έχουν την υποχρέωση να πηδήξουν τις Εγγλέζες.
Κατ΄αρχή αυτό το αφαιρετικό στα σκηνικά πολύ με νευριάζει.Το καταλαβαίνω,κρίση θα μου πεις.Αλλά,από πού κι ως πού έχουν πορτοπαράθυρα τα σύννεφα?Ο σκηνοθέτης Γεωργιανός,ή από κάποιο πλανήτη απομακρυσμένου ηλιακού συστήματος.Επίσης έχω την εντύπωση ότι αυτός που έκανε την διασκευή των διαλόγων πρέπει λίγο πριν παραδώσει τα κείμενα,να είχε ξεχάσει πόρτες,παράθυρα ανοιχτά,να έκανε ρεύμα,και ο Βαρδάρης πρέπει να πήρε τουλάχιστον τα μισά,τα πέταξε κατά Λιβύη μεριά κι άντε τώρα τρέχα να τα βρεις,"Το κύριο Μουαμάρη είναι απασχολημένο",κοινώς χαλιπουταναριό,γινόταν.Διότι νόημα δεν έβγαζες,που να καθόταν δίπλα σου ο Μάκης (Γουίλιαμ,Γιουλιεμάκης,Μάκης),δίπλα και σου εξηγεί,τι,πώς πότε,πού.
Όχι πως βοηθούσαν οι ηθοποιοί.Το βασικό δυναμικό του Κρατικού,είχαν την φυσικότητα δημόσιου υπαλλήλου που σφραγίζει Πιστοποιητικό Θανάτου.Που και που χοροπηδούσαν,σαν την ακρίδα το φιλαράκι της Μάγιας της μέλισσας,κατάλοιπο από άλλες παραστάσεις.
Ο Ι. Μιχαηλίδης,ντυμένος σαν σερίφης Μπέκας,από τριτοκλασάτο σπαγγέτι-γουέστερν,με 2 κουμπούρια,πυροβολούσε,ασταμάτητα,φορτωμένος ντεμέκ μαγκιά Δυτικών προαστίων και λοιπών αστείων,και κάθε ατάκα του ήταν με βραχνή φωνή ,σαν κλανιά κρυολογημένου γαϊδάρου.
Στην ίδια παράσταση,ήταν και Δ.Ματσούκα ,για την οποία θα ήταν αδικία να εκφέρει κανείς γνώμη,αφού απλά ήταν εκεί.Δεν ενόχλησε κανέναν.Ίσα-ίσα που ακουγόταν η φωνούλα της.Πάντως,όλο και κάτι έλεγε,γλυκά-γλυκά,και κακίστρω δεν ήταν.Ούτε "έπαιζε",είπαμε,απλά ήταν εκεί,κι αυτό ακόμα δηλαδή ώρες -ώρες,σίγουρο δεν ήταν.
Oι 2 καλύτερες σκηνές,ήταν:όταν μαρσάριζε η καταπληκτική μοτοσυκλέτα αντίκα(το τι σχέση είχε τώρα, δεν ξέρω ρώτα τον σκηνοθέτη,αν συνενοηθείς μαζί του θα'ναι θαύμα)και επίσης όταν ο Μιχαηλίδης έσερνε δεμένη την Ματσούκα.Μόνο που την έδεσε από το χέρι.
