Smile Snatcher.

Έχει περάσει καιρός.Αν θελήσω να υπολογίσω πόσος,θα κάνω άσκοπο ταξίδι.Είναι παραπάνω από αρκετός.Και νόημα,κανένα.

Χαμόγελο,μες την κλεμμένη κόκκινη βαλίτσα.Αρνείσαι να το επιστρέψεις σαν να 'ταν δικό σου.Σαν να μη το' ξερες ,να μην το'χες καταλάβει.Ξεχασμένο κι αυτό -όπως όλες οι υποσχέσεις- και ζεις κάθε φορά το μοιραίο πάθος,δήθεν σε καθεστώς ελευθερίας και ανεξαρτησίας.Όμως,ο άνθρωπος των παθών αποζητά να εξουσιάζεται από άλλους.Το πάθος δεν είναι παρά μια παραπλάνηση που τρέφεται με κωμικά και αναιμικά τεχνάσματα,για να φτάσει στην υπέρβαση,φτιαγμένη από ψευδαισθήσεις.Κι όταν οι ψευδαισθήσεις διαταραχθούν,κάθε φορά και πιο γρήγορα,χωρίς ποτέ να βρεθεί η ικανοποίηση.Και για να διατηρήσεις το μότο σου "I refuse to give up my smile",τότε πρέπει να ξαναρχίσεις,με μια νέα κλοπή,με μια "γλυκιά αισιοδοξία".
Αίμα καθαρό με ανταλλαγή δηλητήριο.

Και τώρα  να το'χεις πάρει ΕΣΥ,που δίνεις μια δεύτερη ζωή,μες στην γενναιοδωρία σου,όταν μου έπιασες το χέρι και περάσαμε μαζί ένα λιβάδι "θανατίλας".Και ΕΣΥ,τώρα λοξοκοιτάς.Τί ζητάς?

Τα Νόμπελ της Ξαπλώστρας.

Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.Πρώτα ήταν σκοτάδι.Μετά ήρθε το φως.Κι ανάψαν,αμπαζούρια,πορτατίφια,πλαφονιέρες.Μετά,ήρθε το καλοκαίρι και η μαντάμ Κρίση πήγε να πει ένα Μποντζόρνο στον Σίλβιο,οι Ρωσίδες αγοράζουν χονδρικώς Έλληνες με μειωμένο ΦΠΑ,και τον Σεπτέμβριο τα χειρότερα.

Αλλά το καλοκαίρι,άφησε τον Μπουκόφσκι στην μέση,και τα Βιάγκρα που πήρε ο παππούς μαζί με την εφημερίδα,για να φτιαχτεί.

Φωτογραφίες στην παραλία δίπλα στο φραπέ κάτω από την ομπρέλα,τα στατς στο φέησμπουκ,τα τουίτς,και τα πανάπειρα κείμενα στα μπλογκς.Σε όλους τους χρόνους,εγκλήσεις,πρόσωπα το ρήμα "Γράφω".Γράφεις/γράφει,γράφουμε και συνεχώς ρεμβάζουμε με τα χάλια μας.

Μετά την πετυχημένη τσιγαροαπαγόρευση,φέτος αυτά είναι τα φετινά βραβεία εντελώς δωρεάν.

Νόμπελ Γλωσσομάθειας, Τούρκικων,Ινδικών χάρη στις ταινίες και σήριαλ σε όλα τα κανάλια. Ειδικό Βραβείο, στον Θ.Πάτρα,για "την συμβουλήτ στην σουωστή εκφουρά τσ' Ελληνjινjikής γλουώσσας".

Νόμπελ Επανάληψης, στο "Πολύ την Κυριακή" και στις πιο ιλουστρασιόν κουράδες όπου δεν εξαιρείται ο παρουσιαστής και η αφόρητη φλυαρία του.Εξ ημισείας με τα "Σφηνάκια".( Το "Κωνσταντίνου & Ελένης",δεν υπολογίζεται)

Νόμπελ Wannabe, στους "επίκτητα" κωλόφαρδους γκέι (δεν ανήκει σε μένα αυτό),που αρχίζουν ως μοντέλα (και σεξ),ηθοποιοί (+ σεξ),λογοτέχνες/διανοούμενοι (& σεξ),σεφ ( με δόσεις,σεξ),επιστήμονες ( με σεξ), ακτιβιστές ( συν σεξ).Στην τελική βολεύονται με την καριέρα επιδοτούμενης-προοδευτικής αδελφής,αφού το να'σαι γκέι,δεν σημαίνει και πως έχεις αστέρι.

Νόμπελ Θλίψης,σε όλους τους Wannabes,αλλά προπάντων σ΄ αυτόν που βγήκε πρώτος σε 6 δις ανθρώπους,ο μοναδικός Έλληνας για 100 χρόνια.Ο Ι.Μελισσανίδης που αυτοξεφτιλίζεται,επίσης παγκοσμίως,χαραμίζοντας το χρυσό ταλέντο του.

Νόμπελ Οργής, στην παρατρίχα (αυτή που ξέφυγε από τη χαλάουα) λογοτέχνιδα-παροπλισμένη τρανσφόρμερ(δεν το 'ξερα),που με στόλισε σαν διαιτητή Α' Εθνικής,επειδή δεν γούσταρα το κείμενό της.Αννά-θεμά με!Μου τα 'δωσε στην Κουρούπα.

Νόμπελ 'Ο,τι να' ναι, στην τρισδιάστατη παρουσιάστρια,Lifestyler,με την ερώτηση σε μέλη συγκροτήματος :"Πόσο καιρό,είσαστε συγκροτημένες κορίτσια?"

Νόμπελ της Πιάτσας, στους ταξιτζήδες που αφού έκαναν τον τσαμπουκά τους,τώρα αράζουν στις πιάτσες,αφού όλοι το'ριξαν στο περπάτημα.Αυθαίρετα πλέον καταλαμβάνουν 5-6 τετράγωνα μετά,κλείνοντας διαβάσεις ,διασταυρώσεις με το έτσι θέλω.

Nόμπελ Μαγιώ,σε όλους που τσαλαβούτηξαν,σε παραλίες,πισίνες,ποτίστρες,ποτάμια και λίμνες σαν να ήταν το τελευταίο τους καλοκαίρι.Ναι σε όλα τα χρώματα,μεγέθη και σωματότυπους.

Νόμπελ Μούφας, σε απαξάπασες τις Μ.Κ.Ο.,που κουμαντάρουν ένα σκλαβοπάζαρο,εμποράκοι του πόνου,για το δικό τους φαίνεσθαι.Σκίζονται για τα δικαιώματα των "δικών" τους,ως να τους ξεζουμίσουν,ενώ κάνουν χειρότερα.Χίτλερ πολλαπλασιασμένος επί εκατό Ντε Σαντ.

Οι πριν και τα μετά*

Έχεις  μεγαλώσει  σε εποχή,που πεταγόσουν ως το περίπτερο για να πάρεις τηλέφωνο και πλήρωνες 1 δραχμή?Όταν τελικά πήρατε στο σπίτι τηλεόραση,είχατε 2 μόνο κανάλια,ασπρόμαυρα και μαζευόταν ολόκληρη η πολυκατοικία για να δει την Λάσσυ?

Η απάντηση  είναι εύκολη.Έχεις μεγαλώσει επικίνδυνα,μα τις 1000 πίπες.Μυαλό απ’ την άλλη δεν έβαλες.

Αν κάποτε ήσουν ένα κοριτσάκι,τώρα τρέχεις κάθε 2-3 βδομάδες για ρίζα και ιδρώνεις σαν τίμιος ξυλοκόπος στα μαθήματα γιόγκα,ενώ μετά, κουρέλι και σαν φιόγκος από κουτί με πάστες,βογκάς στο κρεβάτι πριν κλείσει η πυραμίδα σου,την είσοδο για τους τουρίστες και επιτέλους,κοιμηθείς.

Κάποτε, ήσουν παλικάρι με μαλλί πλούσιο,τρελός χαιταίος,τώρα κάνεις ράστα τις τρίχες από τ ‘αυτιά σου και η Nova αναμεταδίδει απ’την φαλάκρα σου το νέο πρόγραμμά της,όταν ο άνεμος σου πάρει το καραφλάζ.Έχεις επίσης αποκτήσει υπέροχες καμπύλες,εσύ τις λες «καμπύλες ευημερίας»,εκεί που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν.Έχεις καταντήσει γαλλικό S.

Και  η μια και ο άλλος,ασχολούνται με τα τεκνά.Και η μόνη δικαιολογία είναι πως το υλικό άφθονο,αφού η σύγχρονη,κατά τα σήριαλ μυθολογία,το χει κάνει μόδα.Διότι,άντε το γλειφιτζούρι,έχει την νοημοσύνη του αυτόματου ποτίσματος,εσύ?Πίεση στα 20 και εικοσάρι?Ξεκαρδιζόμαστε με το "άλλοθί σου,μ' αρέσουν τα μεγάλα αυτοκίνητα στο γκαράζ μου και τα μικρά κουφετάκια στο κρεβάτι μου"."Ανανεώνομαι,καλύτερο από κυτταροθεραπεία και μπότοξ"
Είσαι τυχερός/ή,που έχει σκοτάδι-σκόπιμα το κάνετε έτσι κι οι 2-όταν παίζετε με αδένες φουλ στην ορμόνη,ενώ εσείς με το στόμα ανοιχτό σαν το τούνελ στα Τέμπη,αγκομαχάτε να "φτάσετε".

Η πελώρια μαβλακεία,"Το μωράκι μου είναι πολύ ώριμο για την ηλικία του!"Που όταν μετά από λίγο ή λιγότερο καιρό η συνεννόηση θα γίνει αλληλούια,θα τρέξει σε συνομήλικο που λειτουργεί σαν επαναληπτική καραμπίνα,έρχεται το "Ρε συ,τί περίμενες?Μικρό και δεν έχει την εμπειρία να εκτιμήσει".
Η επιτομή της γεροντοκαψούρας.

Αγαπημένη μου γκαζιέρα με το toy-boy , κι εσύ γεροκαυλέα μετά της δεσποινίδος Τσουλίδου,ψάξτε το αλλού.Στην ίδια,πάνω-κάτω κλάση.Να΄χει ρε γαμώ ο καθένας τον άνθρωπό του,να του κρατάει τη σειρά στους γιατρούς,γιατί οι φίλοι σας ήδη προπονούνται στη χρήση του "Π".

*Την ιδέα την χρωστάω στην Νατάσα.

http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Ferotokritosx.blogspot.com%2F2011%2F08%2Fioannis-melissanidis.html&h=1AQChjJ5mAQBgSl0WNMzpO2MPqgF5OlQsWP4WW267EGbS8g

Summer's just shot me.

Μαλακία.Το φετινό καλοκαίρι,λέω.Και μισή,λόγω περικοπών.Κατ' αρχή ξέχασε να έρθει.Ένα μήνα καθυστέρηση.Ο Ιούνιος πέρασε,από όλη την ντουλάπα.Βάλε κοντομάνικα,βγάλε τα μακρυμάνικα.Κι ύστερα τ' ανάποδο.Πέτα και μουσαμαδιά από πάνω και πορέψου.

Καλοκαίρι και μαζί με το "Οζονισμένο νερό",Δια-ζύ-για,χωρισμοί.
Κατάθλιψη,ξαπλώστρα και τρανζίστορ-φακός από τον Πακιστανό.
Εκατοντάδες τηγανισμένοι,πέρα από τα όρια της αποβλάκωσης,να βάζουν τα δυνατά τους ν'αποκτήσουν,έστω την πιο ανοιχτή απόχρωση έστω ενός Γκανέζου.Κι από tefal να ήταν η ρημοδοξαπλώστρα θα'χαν κολλήσει.

Μαγεμένοι από τις επιλογές του οποιουδήποτε dj,Χαρούλα Αλεξίου καπάκι στον 50 Cent,όλες οι Βαλκανικές επιτυχίες,το πίτσκου μάτερι τους μέσα.Τζάμπα ο κόπος σου Βασίλιε,χαράμι πήγε Βουλγαροκτόνε μου.

Παιδάκια χαριτωμένα,που χαμογελούν όμορφα,κι αμέσως μετά βλέπεις τη "μαμά".Με τέτοια μουτσούνα θα καταλήξουν.Ξινή και μπαφιασμένη.Και τον "μπαμπά",με την χωρίστρα να αρχίζει από την κωλοχαράδρα,να πιάνει όλη την πλάτη και να καταλήγει σε μια υπέρλαμπρη φαλάκρα.

Γκαρσόνια,βαριεστημένα,που λες και ξέρουν ένα ήχο να βγάζουν."Ουγκ",μόνο.

Εννοείται,βέβαια,ανάμεσα στο ψάθινο ομπρελικό,πιο πολλοί κι από τις γόπες στην άμμο,οι πλανώδιοι.Λουκουμάς  συσκευασμένος σε τσάντα Μπέρμπερι.Ξυλόγλυπτες καμηλοπαρδάλεις με γυαλί Πράντα.Τόξα από την σαβάνα να πετύχεις την τρύπα στο Σιντί.Ρολόι Κονσταντέν,να το κοιτάς μπας και σέ κλέψει στον χρόνο η μασατζού.

Και Tatoo,πολλά tatoo.H Εκθεση Θεσσαλονίκης,το πανηγύρι της Λολής από σχέδια.Αετοί,ζωντανοί  ή πεθαμένοι στον αέρα.Θύρα 3 και 13,πόρτες και Κερκόπορτες.Άγγελοι,Σεραφείμ,Χερουβήμ και μανουάλια.Το μόνο που δε βρήκα νόημα ήταν στη γάμπα ενός 20άρη.Μαίανδροι λες να' ταν  ζαρτιέρα?

Μαγιό,μόνο μαγιό.Η Αηδία σ' όλα τα μεγέθη χρώματα και όλες τις χρονικές περιόδους της καταγεγραμμένης ανθρώπινης ιστορίας.


Ξεχειλωμένες κοιλιές πάνω από Speedo,βυζιά να πέφτουν να κάνουν παρέα τα ψωμοσάκκουλα,γιατί το λάστιχο από το μπικίνι,λάστιχο είναι,και ξεχείλωσε και άμα θες έτσι που έγινε κάνεις μαζί του τον γύρω της Γης.Σφίχτηδες,με βύζο Pamela,με ληγμένη αποτρίχωση,να γυαλίζουν σαν κεφτέδες για τηγάνισμα,ευγενική χορηγία παρθένου λαδιού.


Και οι τηνέντζερς να τσαλαβουτάνε όλο αχαροσύνη,και κάθε τόσο να σκάει το γκαβλόσπυρο σαν ποπ-κορν.Και να ξαναξεσηκώνουν την κάθε γελοιότητα του Αρναούτογλου που μας πασάρει το Mega σε επανάληψη,λες και χάσαμε την πρώτη γελάδα στο φεγγάρι,ή την ανακάλυψη της ατομικής χοντρομαλακίας από τον Γρηγόρη.Kι είναι να απορείς,ποιό Μπουτοριασμένο μυαλό το σκέφτηκε.Εδώ ζεσταμένη μακαρονάδα δεν τρώγαμε,τώρα με τις περικοπές κουράδα μπαγιάτικη με σαφράν θα την δεις,θα την πιείς και θα φας και μια μετωπική με την μουράκλα του μπρουτάλ αγοριού."Γρηγόρης".Κουραδίσιους Κλάσσικ.

Iσότητα τέλος.Θέλω Ελευθερία.

Μου δίδαξαν την ισότητα,σαν να έκανα μάθημα Γεωγραφίας.Όμορφη,μεγάλη χώρα,που την βρίσκει κανείς στον άτλαντα,και κανείς δεν ξέρει γιατί υπάρχει εκεί.Είναι σαν να μου μιλάς για τον Καναδά.

Την παρακολουθώ,να αλλάζει,ανάλογα με την ιστορική περίοδο.Σαν να 'ναι αξεσουάρ που το βλέπεις ν' αλλάζει σε πασαρέλα.Και βλέποντας το μετά χρόνια,σταυροκοπιόμαστε και λέμε "Τί είχαμε στο νου ,όταν το "φορούσαμε" αυτό το έκτρωμα".

Κι όταν αρχίσεις να εκτιμάς τα "κλισεδάκια",όλα όσα δηλαδή παράβλεπες,αυτά που λένε "οι μεγάλοι" ακόμη κι αν τα τόνιζαν κάθε τόσο,έχεις συμφιλιωθεί με το μεγαλύτερο κλισέ,ίσως,τον χρόνο.Κι αν σταματήσεις να κάνεις απολογισμό,"ταμείο',πιθανό να χάσεις κι άλλο.Γιατί το θέμα είναι πως μεγάλωσες κι εσύ,κι ας έχει περάσει και μιά ώρα μόνο.

Αν πάλι,θελήσεις ν' αλλάξεις το "μέσα" σου,είναι σίγουρο πως θα καταλήξεις σε γελοιότητες.Ίσος,δεν είναι συνώνυμο με το όμοιος.Το "μέσα",έχει διαμορφωθεί.Το "έξω" προσαρμόζεται στο περιβάλλον.Ο χρόνος αλλάζει το "γύρω" κι παρασύρει και το "έξω".Κι ακόμη περισσότερο,την αλλαγή την αντιλαμβάνεσαι με τον δικό σου τρόπο,μετρώντας τον δικό σου χρόνο.



Το "εγώ",το "μέσα",ο χρόνος,σε κάνουν διαφορετική μονάδα.Με τη θέση που έχεις καταλάβει.Αλλά όχι ισότιμη.Σεβαστή ναι,εφόσον το έχεις κερδίσει και κατά κανένα τρόπο αν το έχεις εκβιάσει.Και οι εκβιασμοί εν ονόματι της διαφορετικότητας και της Ισότητας αφθονούν.Απέναντι τους ο κουρελιασμένος σεβασμός και η ΔΙΚΗ μου Ελευθερία.

Για την ευκολία τους και μόνο,η Ισότητα που πλασάρουν είναι One Size.Αλλού δεν χωράει κι αλλού κολυμπάει.

Υπόσχομαι,να προσπαθήσω να καταλάβω,όσο μπορώ,ακόμη ίσως να πονέσω,αλλά αυτός θα είναι ο δικός μου τρόπος και πάνω απ' όλα η επιλογή μου.Αν δεν συμφωνείς,μη με κατακρίνεις,μην απαιτείς.Είναι η ΔΙΚΗ μου Ελευθερία.Αν δε  συμφωνείς,φύγε με σεβασμό,μη με πολεμάς.Αν δε με σεβαστείς,υποκριθείς,δραπετεύσεις,κλέβοντας ό,τι είχα τη χαρά να μοιραστώ,τότε θα αντιδράσω.

ΣΑΝ ΤΑ ΨΥΧΡΑ ΒΟΥΝΑ

Αύγουστος,κι οι μύγες έχουν αποκτήσει μέγεθος βαν ταχυμεταφορών,λόγω πάχους,ενώ ο κολιός βγαίνει στυλάτος στις παραλίες,ακομπλεξάριστος.Η κυρία Χριστίνα Σούζη,στον ΣΚΑΪ,πριν δώσει την καθιερωμένη κουτουλιά,το΄πε."Καλοκαίρι=Ζέστη".Το ίδιο είπε και ο Μάνος Δρυοκολάπτης του ALTER,σε πιο φλοράλ/ρουστίκ περιγραφή,"Ζέστα(δις)".

Οπότε,καπέλο,γυαλιά ηλίου,μπλουζάκι ανοιχτόχρωμο και κοντοβράκι ντουγρού από γκέτο,ντιπ χαχώλικο.Καβαλάω το σούπερ γουάου μπιτσικλέτο και σε ένα δεκάλεπτο,χαλαρά,από την σκιά,στο κέντρο.

Αλυσοδένω το όχημα σαν την Ελλάδα,μετά από 2-3 μνημόνια,και εισέρχομαι εντός καταστήματος,από την έρημο Σονόρα(τα΄λεγε το Σουζάκι για τη ζέστη).Ένα βήμα,δύο,τρία,....στο πέμπτο περπατάω σαν τον Ρόμποκοπ!Θερμοκρασία,ψυγειοκαταψύκτη.Ρε σεις πάτε καλά?Αν ήθελα να ζήσω στην Αρκτική,θα διάλεγα ζωή Μπελούγκα.Δεν θέλω να μπω σε σακουλάκι αεροστεγές να κάνω το λαχανάκι Βρυξελλών,στους μείον τρέχα γύρευε.Ο εγκέφαλος γρανίτα.Χάθηκαν οι συμπαθέστατοι ανεμιστήρες,που σου κάνουν αυτό το ανέμελο εφφεδάκι στο μαλλί?Έρχεται η υπάλληλος με χαμόγελο του Γκάμμυ Μπερ,γκλασέ,κάτι μου λέει στα Εσκιμώικα,κουτσά στραβά συνενογιόμαστε και κάνω μεταβολή,σαν ερπιστριοφόρο στην Αλάσκα,και εξέρχομαι πάλι στην έρημο Καλαχάρι.

Ωρε μανούλα μου και λοιποί ένδοξοι πρόγονοι!Η καραζεστάρα που λέει η Κατερίνα,μου΄ρχεται όπως η τζαμαρία στον τύπο,στο Final Destination, στη μάπα και δεν μένει ούτε πιτυρίδα να το θυμόμαστε το παλικάρι.Επιζώ.Έχει κι άλλα μαστουρωμένα ζόμπια.Ψάχνω σκιά να προσαρμοστώ και να κάνω απόψυξη..Το δεντράκι κοντά,αλλά την σκιά του έχουν καταλάβει αυτοφυείς Πακιστανοί με τις φουστανοκελεμπίες,που κάθονται ανακούκουρδα,παριστάνοντας σε ταμπλό βιβάν τους πανσέδες.

Η διαδικασία φούρνος-κατάψυξη επαναλαμβάνεται μερικές φορές,έτσι που όταν γυρίζω σπίτι τελικά, απορώ πως απόκτησα την κορμοστασιά της Βουλγάρικης περισπωμένης.

Ζωή από το Α ως το Ω(Life from A to Z)

Την ζωή αυτή,την ιστορία της,την έχω ξανακούσει.Ενα βιβλίο που το'χω ξαναδιαβάσει.Με καμάρι μιλούσε γιά τον μεγάλο τόπο που γεννήθηκε,αλλά σύντομα έφυγε, 2 φορές.Κι ο προορισμός κοντά στο κέντρο του κόσμου και τις 2 φορές.Τόποι με 2 γραμματοσειρές ασύμβατες με κοινά μόνο την αρχή καί στο ενδιάμεσο.Ενας ωκεανός ανάμεσα.Ονόματα νέα καί παλιά όλα μαζί, πόλεις,περιοχές,οδοί,άνθρωποι..Δύσκολη υπόθεση γιά ένα άνθρωπο με 2πλό διαβατήριο να τα κουμαντάρει.Ακόμη και το όνομα που έγραφε στη διπλή ταυτότητα,τ' όνομα που είχε,κληρονομιά από ζωή άλλη,σύντομη κι αυτή.2 άνθρωποι που δεν συναντήθηκαν ποτέ καί έφτασαν στο τέλος λίγο μετά την αρχή ζαλισμένοι,μιά ανάσα  καί  φτάσανε από το Α στο Ω ή από το Α στο Ζ.

Α,αρχή δηλαδή.εκεί που είναι όλα νέα.Έφυγαν,οι γονείς,καθυστερημένα για κάτι καλύτερο και γύρισαν πίσω γιά το όνειρο που βγήκε άσχημο,σαν τα καρφωμένα κοχύλια πάνω στους κορμούς των πεύκων,ανάμεσα σε καρέκλες και τραπέζια,δίπλα στη θάλασσα,στην απέναντι πλευρά του δρόμου καί με όνομα στην μαρκίζα που ντρεπόταν να πει,μήπως καί γελάσουμε.Δεν ήταν αυτός ο τόπος γιά όνειρα,γιατί τα όνειρα έχουν χρώματα δεν είναι μόνο καφεκόκκινα σαν τον βωξίτη,σαν τη σκουριά.Δεν τον αγαπούσε τον τόπο αυτό.Και κάθε φορά που ήταν εκεί οι άνθρωποί, γελούσαν όταν βρισκόταν ανάμεσά τους,ακόμη κι αν βρέθηκαν αγκαλιά γιά λίγο.Μετά πάλι γελούσαν καί πετούσαν καταπρόσωπο, λόγια που πονάνε,χωρίς κανένα υπονοούμενο,ωμά κι απάντηση λάδι στη φωτιά.Δεν μπορούσε κάνεις να κάνει κάτι διαφορετικό.Και η νίκη σ' αυτόν τον πόλεμο δεν ανήκει σε κανέναν.Παράπλευρα θύματα,πολλά.

Βήματα που  θα  νόμιζε  κανείς   θα έχουν μιά υποχρεωτική πορεία,αλλά ξαφνικά,αλλαγές πορείας,νέοι ανεκπλήρωτοι στόχοι,σαν τα καπρίτσια μιας κιθάρας,που έμεινε στην άκρη παρατημένη.Κι έτσι έγινε.Ταξίδια νέα καί η ζωή  σαν τα σκουπίδια στην άκρη του δρόμου σε μία διαδρομή επαναλαμβανόμενη που ξεκίνησε από πολύ νωρίς ,
χωρίς ίχνος ενοχής σε μία ιστορία χιλιοειπωμένη,καμία ανατροπή ή έκπληξη.Δεν υπάρχει εδώ τίποτα αγνό καί τίμιο.Μην το αναζητάς εδώ.Μόνο λόγια,λόγια,λόγια,που γράφονται και μετά,έτσι,σβήνονται,γιά μία παράταση στο χρόνο,μιά υπομονή πριν την έξοδο,να δικαιολογηθεί η απουσία,γιά μιά αναβολή βεβιασμένη και υποχρεωτική.Η αλήθεια επιβεβαιώνει τα ψέματα.Μην αναζητάς το δίκαιο,είναι η αυτοκαταστροφή σου.Ετσι ήταν το πονηρό σχέδιο,δόλιο,μεθοδευμένο,και η εκτέλεση επιτυχής.Εκτέλεση,υποσχέσεων,ονείρων.Επιτυχία!Ενα γραφείο και αναπαυτικό κάθισμα στον ανθρωπισμό.Αντάλλαγμα το ημίωρο στο ξενοδοχείο,για να επαληθευτούν,η Δέσποινα,ο Φώτης,η Αναστασία,όλοι οι φίλοι.Δικαιωματική θέση στον μεταλλαγμένο ανθρωπισμό.Και παίρνουν σειρά,άλλοι.Η Μαρία,η Ελένη,ο Γιάννης,οΑνδρέας,η "Αννα".


Η πρώτη επιστροφή,για να ζήσεις αυτό που άλλοι δεν τα κατάφεραν.Ούτε κι εσύ.Σαν το μαύρο Armani  στη βάση της σκάλας,που έμεινε κι αυτό πίσω.Καί τώρα είναι η 2η φορά,η τελευταία.Το μόνο που πήρες πίσω ήταν τα χαμόγελο και μίσος σε πτήση κλεμμένη.Ατελείωτα τηλεφωνήματα για κάποιες μέρες ανίας,στο μεγάλο,άδειο σπίτι που κατασχέθηκε όπως καί η ζωή του ιδιοκτήτη.Μία χορηγία ακόμη,χωρίς ευχαριστίες.Ηταν το τίμημα.Ετσι απλά.Δεν χρειάζεται ο Bond,Clive Bond να λύσει το μυστήριο.Και πάλι αρχή και πάλι τέλος.


Εκδρομή που δεν σου έκαναν τη χάρη.Και τους εκδικήθηκες,όπως κι άλλους πολλούς στη συνέχεια σπαταλώντας τα νιάτα και πρώτη απ' όλα την αθωότητα που χάθηκε πολύ πριν,που είχε κι εδώ το αντίτιμό της ,γιατί ποτέ δεν νοιάστηκε κανείς,ούτε αυτοί που εξ ορισμού θα 'πρεπε.Ένοχοι απόντες,πρόθυμοι να ετοιμάσουν το πακέτο για οπουδήποτε εκτός από εκεί που τους εκθέτει.Ένα πακέτο ζωντανό πεταμένο στην αποθήκη,με 2 παράθυρα να κοιτάζουν στην εσωτερική αυλή,ιδανικό δωμάτιο να κρύψουν την ανεπάρκειά τους από τον αλλόκοτο μικρόκοσμό τους.Αυτό έπρεπε να κάνουν πάντα.Καταστροφή,από την πρώτη στιγμή,την πρώτη φορά,ρεζιλίκι είπε η φωνή στο τηλέφωνο που καλούσε στα τυφλά και γέλασε σαν άκουσε τη φωνή σου..Ένα βιογραφικό που έμεινε κι αυτό ξεχασμένο,που δεν θα συμπληρωθεί ποτέ,αφού η παράκαμψη έγινε.Η συναλλαγή σε είδος.2 εκφυλισμένες υπάρξεις συνωμοτούν.


   Γελοία η απρόσμενη επιτυχία για σπουδές και την απορρίπτει χωρίς σκέψη.Η καρφίτσα στον χάρτη δεν μπορεί να συγκριθεί με το κέντρο.Εκεί περιμένει η ζωή όπως την θέλεις, φανταχτερή 2 ώρες μακρυά από τα στενά μυαλά,το σπίτι στην πλατεία απέναντι από το Μαϊάμι,τις υποτονικές ,ξεπερασμένες συμβουλές τους.Νέα ζωή σε σπίτια με θέα στις γραμμές του τρένου,στον ακάλυπτο με τον παραμελημένο κήπο,τον ακάλυπτο με τη βαριά μυρωδιά της μούχλας,τους βρώμικους,άβαφους τοίχους καλυμμένους με χάρτες,ανήλιαγο, και τα ξελαρυγγισμένα κασετόφωνα με τα τραγούδια σε άγνωστες γλώσσες,πάντα "χωρίς σταθερή διεύθυνση".

Τα μαθήματα στη νέα σχολή.Αυτοσχεδιασμοί στο κενό,προσεγγίσεις και υποσχέσεις με ανταλλάγματα.Απορρίπτεις και δέχεσαι.Νύχτες μισοβυθισμένες σε κόκκινη μπύρα και αυτό μόνο αρκεί.Σώμα ημίγυμνο χορεύει και ξεχωρίζεις ανάμεσα στο πλήθος της  φωτογραφίας.Προϊόν αναλώσιμο το κορμί,που γρήγορα γίνεται τραχύ,κουβαλώντας αποτυπώματα από άγνωστα χέρια πρόθυμα για μερικά μόνον λεπτά,ίσως κάποιες ώρες ή και μέρες.Και όταν θέλεις ξεπεζεύεις στη μέση της λεωφόρου.Εκεί που αναγνωρίζεις μόνο τις γνωστές μάρκες,όχι Πεζώ-Ρεζώ,Φίατ-Χίατ και Σέατ-Μέατ.Kι αν παρ' ελπίδα σε διάλεγε κάποιος για το ταξίδι,ψηλά,θα 'χανε τον προορισμό του,την ψυχή του. Δωρεάν,έπαθλο για όσους φαλτσάρουν λιγότερο,στο υπόγειο του πύργου που βρίσκεσαι συχνά και γυρίζεις σε βράδια διαγωνισμού που τραγουδάς. Η καλή  σου  φίλη σχολιάζει αρνητικά,πως "δεν το'χεις" ,αλλά έχεις πλάκα,το ξέρει πολύ καλά από την δική της αποτυχία,σε μισεί όπως την μήτρα που τη γέννησε,είσαι  ένα  καραγκιοζάκι ,μαγνήτης για  απελπισμένους κι όσους ψάχνουν μια εύκολη βραδιά.Και βολεύεται κι αυτή μαζί σου.


Όπως κι ο υπόλοιπος θίασος των φίλων από τον πάτο τοξικού σκουπιδοτενεκέ.Καρικατούρες,το σύνολο τους, που ζηλεύουν και την παραμικρή ευτυχία που αναγνωρίζουν αβίαστα.Κατόπιν,  βάζουν τα δυνατά τους να γκρεμίσουν αυτό ακριβώς που δήθεν χαίρονται.Ψευτοφίλοι,που κολακεύουν το τίποτα κι όλο πληθαίνουν.Και  ξεθωριάζουν πιο γρήγορα από τα κούφια λόγια τους.Αηδιαστικά γλοιώδεις.


Το χωριατάκι θέλει να διασκεδάσει,άστο λοιπόν.Σαν το τρελό άσπρο κουτάβι της Αριστοτέλους,κάνει ατελείωτους κύκλους.Αποδράσεις σε νέα πρόσωπα.Νύχτες  reloaded σε υπόγεια και ακόμη πιο βαθιά,σε τοίχους γυμνούς,μόνο τα τούβλα τους,νοτισμένα,το σκοτάδι overloaded.Μυρωδιά από ταγκισμένο έρωτα.

   Εραστής καμικάζι που τυπώνει σε κάθε μικρό κομμάτι της ύπαρξής σου τα αρχικά του μαρασμού.Έγκλημα εν ψυχρώ και προμελετημένο που με βεβαιότητα θα βρισκόσουν στον δρόμο του.Στην περίπτωση και των 2 οι πιθανότητες γίνονται απόλυτη βεβαιότητα.Φθόνος κι απαξία.Αδιαφορία και ανοησία.Ε, και?Αφού έγινε.


Η κρήνη σταμάτησε 2 φορές,τις 2 φορές που άπλωσες το χέρι σου,ίσως γιατί θα 'πρεπε να 'χες πιει νερό από το χέρι που την έκανε χωρίς κόπο, κάθε φορά να δίνει το νερό της.Νέος και παλιοί Θεοί συνωμότησαν και συμφώνησαν κάτω από την πιο ψηλή κορυφή που έμαθες τ' όνομά της."Μύτικας".Μπορεί να ΄ταν γιατί  χρησιμοποίησες τον Έναν τους για χάρη μόνο της στιγμής-ίσως-και έδωσες ευχή.Αλλά προδόθηκες.Δεν ξέρεις την απάντηση.Το απαιτεί βλέπεις η νέα θέση σου.Η δημοσίευση αντ' αυτού,σαν όλες τις άλλες,τραγική ηχώ του,επαναλήψεις αγχωμένες,βαρετές για να επιβεβαιωθεί η πίστη στον καινούριο σπόνσορα.Μισή αλήθεια και συνέντευξη στημένη,καθ' υπαγόρευση απαντήσεις,για μια χαρούμενη,αβίαστη ζωή.Παραλείψεις,διαγραφές και εμμονές το νέο ξεκίνημα,εκεί ακριβώς στην ίδια πόλη που σε μαρκάρισε.


    H ζωή,προχωράει και μετράει όχι σε χρόνια,αλλά σε δείκτες.Ενα πρόσωπο ασάλευτο,παγιδευμένο στο κάντρο της φωτογραφίας.Ολόκληρη η τρομακτική ιστορία αυτής της ζωής να ουρλιάζει,την ώρα που χαμογελάς από την προηγούμενη ζωή σου.Οι άγγελοι έχουν τα φτερά τους,αρκεί να κοιτάζεις στην σωστή κατεύθυνση.Αδιπόκηρος των άκαιρων επιθυμιών στο απαρέγκλειτο ραντεβού των οκτώ το απόγευμα.Η Γκρίζα Ανατομία Παράξενων Ανθρώπων σε Απόγνωση.Τα καλύτερα όνειρα είναι εκείνα που πριν πεθάνεις,ξυπνάς.

Boomza

   "Frankly my dear I don't give a damn" είναι προβλέψιμο τέλος,

καλύτερο το

     "What the hell are you?"

 

Notthisway

Αφρούλες Λυσσαρίδου

Είναι να μη πάρουν φόρα τα κορίτσια όλου,μα όλου του κόσμου.Τους φταίνε τα πάντα (τα κοάλα,ανακόντα),οι πάντες,και κυρίως οι άντρες.Από το σκηνικό απουσιάζει εντελώς η αφεντομουτσουνάρα τους.Τα κορίτσια,κάνουν καριέρα,γι αυτό δεν έχουν  χρόνο να ασχοληθούν,ΚΑΙ με αυτό.

Ακούω και κυρίως βλέπω παρατηρώντας τα κορίτσια,πως αδιάλειπτα το τελευταίο διάστημα,έχουν τον ανικανοποίητο.Λύσσα και μίσος,με και πάνω απ' όλα, για τους άντρες,που τους ψάχνουν και δεν τους βρίσκουν,κι αν τύχει και τον έχουν τον μπουκώνουν με γκρίνια και πάλι γκρίνια,το υπερπυρηνικό τους όπλο.

Απ' όσα έχω διαβάσει,ακούσει και έχω δει, από τον τρόπο που συμπεριφέρονται,τον θέλουν :
-Nα έχει μόλις εγκαταλείψει την σπηλιά σαν μόνιμη κατοικία κι ταυτοχρόνως να' ναι τουλάχιστο αντίγραφο του Ζαμπούνη και να παίζει το σαβουάρ-βιβρ στα δάχτυλα.

-Να' ναι σαν εξώφυλλο περιοδικού και να περιποιείται τον εαυτό του,αλλά αν τυχόν και βάλει υδατική κρέμα,όχι της αρεσκείας τους,"αδελφίζει".Και τότε η βαλίτσα πάει αλλού.

-Οπωσδήποτε να είναι χειροδύναμος(πάει με το εξώφυλλο που έλεγα),και ταυτόχρονα ντελικάτος.Δηλαδή,να μπορεί να κατεβάσει στην πλάτη το πλυντήριο,από τον 5ο,από τις σκάλες, και ταυτόχρονα να έχει κρινοδάχτυλα ώστε,να μπορεί να πιάσει εκείνη τη μικρή βιδούλα από τα γυαλιά του ηλίου,που έχει λασκάρει.

-Η φωνή του μακαρίτη Μπάρρυ Γουάητ,τις ανάβει,αλλά τον θέλουν να έχει και ευλυγισία στην πίστα,σε οποιονδήποτε χορό τους τη δώσει να τον βάλουν να χορέψει.

-Ευλυγισία και τα ανάλογα προικιά στον κρεβάτι.Στο σημείο αυτό,υπάρχουν και τα περισσότερα προβλήματα/θέλω.Κάθε μια έχει τα δικά της,και μιλάμε για πολλά θέλω,καθώς επίσης και τον γκόμενο/άντρα της διπλανής της.Το μέγεθος,μετράει.Του πορτοφολιού.

-Να΄ναι εύστροφος,καπάτσος κι ό,τι άλλο βάλει ο νους τους,ώστε σε μια,παράδειγμα,διαπραγμάτευση να πουν και να αντιδράσουν όπως θα έκαναν  αυτές,που παρόλο που είναι παρούσες,δεν βγάζουν άχνα.Τα όργανα,μυστηριωδώς,ξεκινούν αμέσως μετά.Ειδικά,αν η έκβαση δεν είναι του γούστου τους,διότι τα ξέρουν τα τερτίπια τα κορίτσια,απλά όταν πρέπει δεν μιλάνε.Απλά κρίνουν.

-Υπάρχει και η περίπτωση να πάρουν την πρωτοβουλία.Και στην καραπιθανότατη περίπτωση όπου τα κάνουν,όπως τα κάνουν,πάλι υπάρχει το αντίδοτο.Κλάμα.Σε πολλές διαφορετικές εκδοχές.Ναζιάρικο.Ένοχο.Υστερικό,ενώ η συνέχεια της   κλάψας,μια και μόνη.Κατακεραυνώνουν τον μπουνταλά,που δεν ενδιαφέρεται,συνεπώς γυρίζουμε στο παραπάνω

-Κεφάλαιο "Χωρισμός".Εδώ δύο είναι περιπτώσεις.Είτε φεύγει "ο μαλάκας",όποτε βρίζουν που δεν εκτίμησε τί είχε και το έχασε(πάντα η γυναίκα είναι το έπαθλο),ή φεύγουν αυτές,γιατί είναι "μαλάκας",κοινώς αυτός έχασε που δεν εκτίμησε τί είχε και τί έχασε (η γυναίκα είναι το βραβείο της σχέσης).Κι αν ήτανε ο τύπος μπρουτάλ,κακώς,διότι θέλανε τρυφερότητα.Αν ήταν ευγενικός,κάκιστα,διότι τον θέλανε άντρα κι όχι "μανιαμούνια".Στην τρίτη περίπτωση,που ο άντρας τους ήταν γάτος και τα συνδύαζε,βγάζουν φιρμάνι πως ήταν άνθρωπος που δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα μαζί του,άρα σχιζοφρενής,οπότε πάλι αυτός έχασε κτλ,κτλ.

-Στις ως άνω περιπτώσεις,βάζουν σίγουρα  χεράκι ,"οι φίλες".Μερικές από τις κατηγορίες "φίλες",μπορεί να΄ναι οι ευκαιριακές,πάντα,"Κολλητές",η "μαμά-φίλη"ενώ πρόσφατα σχετικά έχει προστεθεί ο φίλος που είναι γκέι.


Είναι αυτονόητο και δε σηκώνω κουβέντα,πως όλες οι παράγραφοι,έχουν άμεση και ευθεία εφαρμογή στο ζήτημα sex.

*Υπόσχεση,θα ακολουθήσει,σύντομα Νρ 2,με παραδείγματα.

Καλοκαίρι ( ΠΑΡΤ-Α)

Tί καλοκαίρι και αηδίες είναι το φετινό?Το καλοκαίρι των ανέμων,μόνο ο Λαμπίρης,η Τζοβάνα και η γιαγιά Αννούσκα λείπουν,(όχι δεν θα εξηγήσω ποιοί είναι αυτοί,που μου καμώνεσαι ότι τάχα δεν ξέρεις,ενώ ήσουν στην εφεύρεση του τροχού).Τί χώρα είναι αυτή που ζούμε?Όλοι μας μισούν,η κυβέρνηση (τρόπος του λέγειν),οι γείτονες (ειδικά του 6ου),οι Ευρωπαίοι (πιο πολύ οι Φινλανδοί),ο ντελιβεράς με την τρύπια εξάτμιση (που κάνει σφήνα μπροστά σου,κόβει δεξιά και περνάει με κόκκινο).Και απόλυτη,λογική συνέπεια να τους μισούμε κι εμείς,όλους αυτούς.

Kαι ακόμη πιο σωστό είναι να προσπαθήσεις έστω να ξεφύγεις.Να πας την καταδίκη μου,διακοπές.Και βακάνς χωρίς θάλασσα,είναι καρπούζι χωρίς κουκούτσια.(Με την σκέψη αυτή,τώρα,ρε λες να λέει και στο βουνό?Διότι το κουκούτσι σε κάθε μπουκιά,μου την δίνει)

Δοκιμή νούμερο ούνο(ζέσταμα),είπα να σκάσω μύτη σε ένα ωραιότατο πουλόμπαρο,μέσα στο πράσινο.Και η πισίνα,δια γυμνού οφθαλμού,καθαρή την έκοψα.Προσγειώνομαι σε σκιερή ξαπλώστρα.Χαλαρή μουσική,που εμπλουτιζόταν με άπειρα φλάτσα-φλούτσα αριστεροδεξιά μου από τα βρεγμένα φλιπ-φλοπς.Εβγαλα το βιβλίο μου,κατέβασα το καπελάκι μου ως τα φρύδια,και βούλιαξα στην αφήγηση,που μεταξύ μας,βλακεία ήταν.Απλά είπα να το τελειώσω,και στο τέλος να αποφασίσω πόσα βόλτ θα ήταν η ενδεδειγμένη δόση για τα ηλεκτροσόκ προς την συγγραφέα.

Η Μαρία.Ο Παναγιώτης.Ούτε που τους ήξερα.Για την ακρίβεια δεν ήξερα πως υπήρχαν,κι ίσως να ήταν καλύτερα να μη το μάθαινα.Κάθονταν δίπλα μου.Η μήπως ήρθαν μετά?Κάνανε διάφορες γλυκουλιές.Μάλιστα η Μαρία έκανε και ερωτήσεις,τύπου,"Σαρλώ,είναι πόλη της Γαλλίας?"Σ΄αυτό το μικροδευτερόλεπτο,ένοιωσα την ξαπλώστρα μου να θέλει να με κάνει ανατροπή,να γίνει νεροτσουλήθρα,να με εκσφενδονίσει στο κέντρο της πισίνας,στο κεφάλι του μικρού που φώναζε στο μπαμπά του,στην απέναντι πλευρά,"Τοίτα μπαμπά,τοίτα,κάνω βουτές!".Και φουρ-φουρ η σφυρίχτρα ο ναυαγοσώστης."Οχι βουτιές"

Κι εκεί απέναντι,ξανθιές υποψήφιες μοδέλες και σφίχτηδες.Κοιτάζομαι.Ρε το μαύρισμα αυτό,από πότε το κάνανε?Τα χριστούγεννα κάτω από τα λαμπιόνια?Πού?Στα μικροκύματα?Και δώστου λάδι.Τόσο που πιστεύω πως πήραν επιδότηση από κάποιο πακέτο από την Ευρώπη.

Και επειδή το καλοκαίρι είναι στη μέση περίπου,θα έχει συνέχεια  (?)

Από την Αλάσκα αλαλάζουσες

ΑΝΚΟΡΑΤΖ
ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ (ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΣΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΟ?)
κ.Σάρα Πέηλυν.

Αγαπητή κυρία Σάρα,
Σας εύχομαι "Καλό Καλοκαίρι" με την ελπίδα να σας έχει μπει εκεί που είσαστε,μια στάση πριν το τέρμα Θεού.Αν δεν σας ήρθε μην ανησυχείτε,ούτε σε μας.Όλο τσαλίμια μας κάνει ο καιρός.Εύχομαι επίσης "Καλές Διακοπές",και να σας βρίσκω καλά.Να έχετε βγάλει και τον περασμένο χειμώνα χωρίς να σας έχει κάνει μιά χαψιά καμιά πολική άρκτος,να μη σας έχει κουτουλήσει τίποτα καριμπού,ούτε να έχετε στουκάρει σε κανά παγόβουνο.Τουναντίον (κολλάει δεν κολλάει,εγώ το βάζω δια λόγους πρεστίζ) σας εύχομαι όλα τα ανωτέρω να σας βρουν του χρόνου.Όλα μαζί και ταυτοχρόνως.

Κυρία Πέηλυν,θέλοντας να  εικονογραφήσω το σεβασμό μου σε σας καθώς και σε μια άλλη-θα έρθει κι αυτηνής η σειρά- διαλέγω αυτή την ορθογραφία για το επίθετό σας.Δε φαντάζομαι να μην είσθε ακόμη Κυβερνήτης,διότι σας είδα στην τιβί προσφάτως να κάνετε κάτι μασκαραλίκια made in U.S.A.Χάσαμε που χάσαμε τον Άρνολντ,μην τα χάσουμε και όλα.Κράτα γερά,Σάρα!

Αλλά και να σας βρούμε μέσα σε τίποτα λάκκο με -40,γρανίτα,δε θα σκάσουμε,διότι δεν ξέρω πώς,αλλά είναι γεγονός ,ότι μας προέκυψε
εγχώριο προϊόν,φτυστό Πέηλυν.Φήμες που λένε ότι φτυστό,οφείλεται στην ροχάλα που έπεσε,διαψεύδονται ως Τσιπρωτικές Αλεκίες.Άλλες φήμες πως είναι η απέναντι γειτόνισα της Χάρυβδης,ελέγχονται ως απολύτως γιαουρτοπαθείς.
Τ' όνομά της έχει 3 "Α".Θα σας παρακαλέσω κυρία Πέηλυν,να μην βιάζεστε και πάει ο νους σας στην πιο διάσημη Ελληνική λέξη,με τα "Κ,Λ,Μ",΄βαλμένα αντίστροφα όπως τα βλέπετε,πριν από κάθε "Α".Αυτή τη λέξη δεν την χρησιμοποιούμε για κυρίες.Εξάλλου υπάρχει και το Θηλυκό,"Μαλάκω",που ταιριάζει στην ντόπια κλώνο από την Αιτωλοακαρνανία.Ίδιες τάλε κουάλε.Στους τρόπους και στη όψη,μα τον Μανιτού.

Βγήκε το κορίτσι και αλάλαζε.Μέχρι και η -ωραία- Συνασπισμένη,με τα ροζ,μπροστά της,ήταν η Μητέρα Τερέζα.Οι διαδόσεις ,πως στο τέλος της συνέντευξης,δάγκωσε στο πόδι τον κάμεραμαν,διασταυρώνονται από τον Κτηνιατρικό Σύλλογο.

Λαχτάρα και τούμπαλιν.

Και τί με νοιάζει ρε μάστορα αν τελικά είναι αλήθεια ή όχι?

Εγώ το διάβασα το έκανα και αναπαραγωγή.Και γαμώ τις επιτυχίες.

Μ' αρέσει και μόνο η ιδέα,η εικόνα να κλέβει κάποιος το φαγητό,πριν προλάβει  καν να το δοκιμάσει ο Πάγκαλος.Και δεν μου καίγεται καρφί,τι λες εσύ.

Όπως τόσα χρόνια προσαρμόζουν την πραγματικότητά μας στις ανάγκες τους,τώρα έκατσε και θα γίνει τούμπαλιν το θέμα.(Αυτό το τούμπαλιν πολύ το μίσησα,από τα μαθητικά μου χρόνια,που δεν ήξερα τί διάτανο σημαίνει.Μετά έμαθα.Και καλά να πάθουν κι αυτοί τώρα.Να μάθουν.)

Πολύς χαβαλές για το αν έφαγε ο Τόντωρας,ή όχι.Αν του πήρανε το ψαρικό απ'την πιατέλα.Μωρέ και τον Μόμπυ Ντικ να μου έλεγες,σκασίλα μου.

Τέτοιους ντικς,τέτοια λόγια.

NΤΡΟΠΗ.

Κύκλοι παράλληλοι.

Αντε και να 'ναι 18.Δεν χρειάζεται να ξέρεις και πολλά-πολλά να το υπολογίσεις.Ενα πιτσιρίκι,κάθε πρωί με μια από αυτές τις σύγχρονες "σάκκες",και μόλις τώρα τελείωσε το Λύκειο.Ωρες-ώρες μου τη δίνει.Ζηλεύω.Και απίστευτα νιάτα,είναι και όμορφο.Και κατά πως φαίνεται κι έξυπνο.

Μικρό-μικρό,αλλά έχει τύχει να γυρίζω εγώ και απ'την άλλη τότε να αρχίζει την έξοδο.Εγώ με την νύστα εικονογραφημένη,σαν πόστερ στο πρόσωπο,που να σχολιάσω από μέσα μου να μην έχω τη διάθεση.Και κλείνει την πόρτα με χαμόγελο,και πίσω εγώ,να παίζω πιάνο με τα κουμπιά στο ασανσέρ να πετύχω τον σωστό όροφο.

Και βγήκαν και τα αποτελέσματα για το πανεπιστήμιο κι έσκισε,όπως έμαθα.Μαγκιά.Δε πα να η κρίση,θα θελα κι εγώ να ήμουν έτσι.Αλλά μια ζωή,κρίση είμαστε,ήμασταν και θα 'μαστε.

Κι εμείς άλλωστε κάναμε clubbing,μέχρι αηδίας,και μετά στο θρανίο του σχολείου,το έδρανο στην σχολή.Και έβαλε το πιτσιρίκι το ίδιο στόχο με μένα.Το μόνο που μένει είναι να μάθω πως έχουμε και το ίδιο όνομα.
...Λες?

Δημοκρατία Ετών 38!

191 χρόνια και αν δεν κάνω λάθος,σιγά που θα κάνω,αυτό είναι το διάστημα,τα τελευταία 38 χρόνια δηλαδή,με Πολίτευμα "Δημοκρατικό".Όχι πως έχει καμιά διαφορά,απλά αλλάξαμε σφραγίδες,τίτλους κατά τ΄άλλα...αυτά.

"Όμορφη και παράξενη πατρίδα",μέσα σε 38 χρόνια "Όλα αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν"

Μέσα δεκαετίας του '70,με νεότητα σε συνδυασμό με τις προσδοκίες,τις επιθυμίες,τα ιδανικά.Όνειρα,ευρωπαϊκός προσανατολισμός,αλλαγή με υπέρλαμπρους στόχους,διοργάνωση Ολυμπιακών,νομισματική ένωση,Ο.Ν.Ε. και στόχοι.Τελετές και παράτες με υποσχέσεις.Απόντα τα ιδανικά.Με δανεικά.Με κρυφούς όρους συναλλαγής.

Τηλεκατευθυνόμενοι διαχειριστές της εξουσίας και της αποτυχίας,ανίκανοι να συνεννοηθούν.Αλαζόνες με βαρβαρότητα και εμπαιγμό κάθε κίνησή τους,με αμπαλάζ πονηρό,δόλιο εξαπλώθηκαν σαν μεταδοτική επιδημία,προσβάλλοντας σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού,"καθ' εικόνα και ομοίωσή "τους.Ικανότητά τους να αδιαφορούν,να εξαπατούν,να καταστρέφουν και πάνω απ' όλα να καταναλώνουν.

Η τύχη δεν υπάρχει πια και οι αντοχές μηδενικές στις άγριες εποχές που σαν  εφιαλτικό σήριαλ κτυπούν,ξανά και ξανά.

"Όμορφη και παράξενη πατρίδα",του Ελύτη,του Νταλάρα,της Άννας.
Πατρίδα υπό κατοχή,που κάθε μέρα γίνεται λιγότερο όμορφη και όλο πιο παράξενη,αλλόκοτη.Ακόμη και η έννοια "πατρίδα",παραμορφώθηκε αηδιαστικά,όταν τη έπιασαν στο στόμα τους ηγέτες γνωστοί με υποκοριστικό,παχύσαρκοι,ξεχειλωμένοι που σέρνονται με την χάρη βυτιοφόρου εκκενώσεως βόθρων,αγκομαχώντας,αναζητώντας να λάβουν ΜΙΑ σωστή απόφαση.

Πρόεδρος στα πρόθυρα εγκεφαλικής ανεπάρκειας,πρωθυπουργός στέλνει επιστολές αντί να σηκώσει απλά το τηλέφωνο.Κανείς δεν αρκείται στον ρόλο του.Χάσαμε την αίσθηση του γελοίου.Η Δημοκρατία της χαριτωμενιάς,της αυτοπροβολής και διαφήμισης του τίποτε,της συμμετοχής σε άσκοπα και φλύαρα "πάνελ",του φίλου Χατζηνικολάου,Πρετεντέρη,Καψή,Πορτοσάλτε.Δημοσιογράφοι που αν λειτουργούσαν( κι εδώ) οι κανόνες τς αγοράς είναι εξ ορισμού μη προσλήψιμοι.Όπως και οι συνομιλητές τους.


Μπουκωμένοι κρετίνοι
Όλοι με τόσα σπίτια,τόσα μετρητά,τόσα "κατεχόμενα",που συσσωρεύτηκαν με αυνανιστική εγωπάθεια.Τόσος πλούτος,δεν είναι προκλητικός(μόνο),παράνομος(σίγουρα),ανήθικος,αλλά και πέρα για πέρα αντιαισθητικός.

Είχαν οι ανανεωμένοι Καραμανλήδες,Παπανδρέου(είναι πολλοί ,ανάθεμά τους),την ευκαιρία να κάνουν την παραμικρότερη χειρονομία,που θα τους διαφήμιζε,να γίνονταν μοναδικό παράδειγμα προσφοράς.Όχι πως θα 'εσωζαν τον τόπο αλλά θα έσωζε την ψυχούλα τους,αν νοιάζονταν.

ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΣΗΜΟΤΗΤΑ

http://www.facebook.com/govgr
Ταξιδεύοντας στα όρια του διαστήματος,γνωρίζοντας καινούριους κόσμους,πέρα από τα όρια της φαντασίας,με πολυμελές μπαλέτο και ό,τι να 'ναι ορχήστρα.
Η επίσημη σελίδα.

ΠορτοΣαλταρισμένοι

ΣΚΑΪ,υποτίθεται σοβαρό κανάλι,το μόνο ίσως.

What's this in the ΣΚΑΪ?Is it a bird?Is it a plane?
This a dog.This is a cat.

Δελτίο ειδήσεων.Άρης Πορτοσάλτε,κάνει σχόλια.
Στην Κέρκυρα,αγανακτισμένοι πήρανε με τις πέτρες,υπουργούς,βουλευτές και ευρωβουλευτές.Πήρε μάλιστα ένα ξινισμένο ύφος πιο ξινό απ' ότι έχει συνήθως,και ούτε λίγο ούτε πολύ,είπε ο φωτεινός παντογνώστης,πως οι πολίτες  κάνανε την χώρα ρεζίλι Πανευρωπα'ι'κά.Αγανάκτησε,που ούτε να φάνε δεν τους άφησαν τους "επισήμους".Λογικόν.Την επόμενη φορά,θα αφήνουμε μήνυμα,"Αν δεν τρώτε,δεν κάνετε μιζαμπλί,λέμε να περάσουμε να σας γιουχάρουμε",ή θα κλείνουμε καλύτερα ραντεβού με την γραμματεία τους."Ξέρετε,επειδή το τελευταίο διάστημα έχουμε καραευημερίσει,δεν περνάτε να σας ευχαριστήσουμε και να σας στολίσουμε?"
Έτσι επιβάλει ο ΠορτοΣαλταρισμένος πολιτισμός.

Κύριε Άρη,βάλτε γλυκά-γλυκά το δάκτυλό σας ( και 2και 3 και 5 δάχτυλα) στην κωλοτρυπίδα σας,μετά βγάλτε ότι βάλατε,και πείτε μας "Τί ώρα είναι?"

Και δεν είναι η μόνη φορά.Θύμωσε,που καμμιά χιλιάδα,απέκλεισαν την Βουλή.Δεν ήταν πρέπον.Ρε μπας και έχει κανένα συγγενή εκεί μέσα?Αλλά αυτός κοιλοπονάει και για τους 300.Μήπως πιστεύει πως επειδή τα λένε μεταξύ τους,εμείς τους πιστεύουμε?Μήπως έχει την εντύπωση πως τους ακούμε καν?

Κύριε Άρη,κατεβάστε το φερμουάρ σας,βγάλτε ότι σας έχει δώσει εκεί ο Θεός,γιατί το κεφάλι (το πάνω) το άφησε κενό,και δοκιμάστε να κατουρήσετε κόντρα στον άνεμο.Κάπως έτσι,ίσως,καταλάβετε την αξία και την λογική όσων λέτε (απίθανο)

Tάκα-τάκα τα Πεταλάκια(Την "έπεσαν"στον Πεταλωτή.)

Πήγε το μπουλοπαπαγαλάκι του Γιωργάκη,να μιλήσει και του την έπεσαν 1000 και όλο αυξάνουν στην Αργυρούπολη,στην Αθήνα
Άναψε και κόρωσε,το εκκολαπτόμενο.
-Μαμά,με έβρισαν "αριστεροί".(Εσύ τί δηλωνεις,ρε κοπελιά,ως εκπρόσωπος,σοσιαλιστικής κυβέρνησης?Αν δεν είσαι αριστερός,τί είσαι?Ο μπατζανάκης της Θάτσερ?

-Μαμά,μου ρίχνουν λέιζερ(Σκάσε,στους άλλους 'ρίξαν γιαούρτια,πέτρες και μάλλον σε άλλους θα συνεχίσουν ποιό σκληρά.Τσώπα,θα πω στον Μίστερ Σποκ,να τους μαλώσει,αλλιώς θα στείλω κα'ί'κι,να σε πάρει.Και ας τους άλλους να λένε,περί τρόπων και σαβουάρ βίβρ.Λέει ο Πορτοσάλτε πως δεν ενοχλείς ούτε το ζώο όταν τρώει,για την Κερκυρα μιλούσε.)

-Μαμά,είμαι ζώον?


-Μαμά,δεν θέλουν να κάνουμε διάλογο(Εμ,τέτοιος που είσαι και είσαστε,πλέον δε θέλουν,να σ' ακούσουν.Δημοκρατία είναι ΕΣΥ ν' ακούς.Αυτό εσύ λες δημοκρατία,είναι το δικό σου βόλεμα)

Τελικά ο παλικαράς έφυγε συνοδειά 4 Διμοιριών ΜΑΤ,όχι από την μπροστά πόρτα όπως έλεγε αρχικά ο Λεοντόκαρδος,αλλά από την πίσω πόρτα ,ίσως κι από τον φωταγωγό,τοίχο-τοίχο,δίχως ήχο.Αν μπορούσε θα'κλανε από την τρομάρα του,αλλά ήδη είχε χεστεί πάνω του από τον φόβο του.Η μπουγελόφατσα του τα έλεγε ΟΛΑ.

-Μαμά πεινάω,πάλι.

Αντε Ξυνίσου.

Welcome to the Freak Show!

Πράξη 1η.

Σβερκώνεις ένα ραμολί,Μίκης,Γκούφη,τον βάζεις να μιλήσει στα Προπύλαια,γιατί εσύ Πρύτανης απλός,δεν έχεις ούτε το μυαλό του ξεκούτη να πεις 2 παρόλες σωστές,βγαίνει η Ξενογιαννακοπούλου-κι όμως κάνει καριέρα με τέτοιο όνομα-που στο φινάλε κανείς δεν της το ζήτησε κι ούτε ενδιαφέρεται για την γνώμη της.Έτσι τζέρτζελο να γίνεται,να ακουστεί κι αυτή,γιατί αν είναι ακόμη υπουργός-είναι?-για την δουλειά της-Ε?-δε ακούμε τί-πο-τα.Είπε κάτι ασυνάρτητα,πως δε συμφωνεί με την γιαγιά Ντακ,που θα 'θελα να 'ξερα ποιός συμφωνεί.Ούτε με την Μαρηλίτσα συμφωνεί κάποιος.
Απορία,γιατί μιλάνε? Δεν ξέρω.

Πράξη 2η.

Να ρωτήσω τον Κωστόπουλο που φόρεσε Τ-shirt,με στάμπα "Ήμουν μαλάκας".Σε ρώτησε κανείς ρε μάστορη?Κι εγώ ήμουν με κάτι σπυράκια στο ύψος του Φουτζιγιάμα,στα εφηβικά μου χρόνια,αλλά έκοψα τη μαλακία κι ήρθα κι έστρωσα.Κόφτην κι εσύ.Και να σου πω κυρ-Απαυτέ,τώρα δεν είσαι?Θα σταματήσεις να είσαι,και πότε?Μετάνοιωσε,που πρόβαλε δευτεροκλασάτους στα "έντυπά" του.Τί να κάνουμε τώρα εμείς κυρ-Τέτοιε?Εγώ ήρθα να πάρω απαντήσεις,για τον Μίκη και την υπουργό Κλαρα Μπελ.Αν αρχίσουμε τα "ποιός είμαι",και όλα τα σχετικά,τρέχα στην φίλη μου την Μανίτσα,να σου τραβήξει ένα ρεκτιφιέ,κι αν περάσεις Κ.Τ.Ε.Ο.,καλώς.Αν όχι,να σου πω,δεν σκοτίστηκα.Συνέχισε με το Νατασσάκι.Δυό δάχτυλα μακρυά απ' τον κώλο μου κι ας είναι και στης Μέρκελ.Ωωωχ!Μας κούρασες που το παίζεις και μετανοημένη τώρα,και ζητάς συγνώμη απ'τον Χατζηφωτίου.Ο,τι σου ΄ρθει είσαι.Πήγαινε κάνε 100 μετάνοιες,στα πόδια του αφού δεις το κλασσικό βίντεο της Αντζελας.Που δε ξέρω αν θα σε 'σχωρήσει,διότι το "Έξω οι Βλάχοι",στο λέω με 100% σιγουριά για σένα το ΄λεγε ο μπάρμπας.Κι επειδή λέω να πάω αλλού,άσε μωρέ,που να αναδιαμορφώνεις το Life-style,γιού καντ τητς αν ολντ ντογκ νιού τρικς.

Πράξη 3η.

Εσείς κύριε Πρετεντέριε,τι λέτε?Είσαστε και κοσμογυρισμένος,ως Ζιμπάμπουε,έχετε πάει,γι' αυτό παρομοιάσατε τον κόσμο που διαμαρτυρήθηκε,με Ζιμπαμπουέζους.Μόνο που στην Ζιμπάμπουε,δεν ξέρουν,πως τους υποτιμάτε.Αρα έχετε σκοράρει διπλό.Τώρα στο Mega θα σας βρίζουν και από Αφρικα μεριά.Και εκεί,στάνταρ δε σας βλέπουν,τώρα δε θα σας βλέπουν κι εδώ...την μπατάραμε την βάρκα κυρ-Αποτέτοιο.Ούτε σιντί δε σε βλέπω να πουλάς σε λίγο.Ούτε εκπομπή στο Telemarketing,δε θα πάρεις.Και μη μ' αρχίσεις τα τηλέφωνα να μεσολαβήσω στην άλλη φίλη μου την Νταίζη,να πάρεις εκπομπή.Δεν έχει.Την θέση την πήρε η Τρέμη για το Power Plate.Λόγω ονόματος.

Πράξη 4η.

Ακόμη μαλώνουν Μαρηλίτσα  και Μίκης?

ΠΟΛΛΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ

http://anti-ntp.blogspot.com/2011/06/blog-post_8740.html

Απλά, συμπληρώνω σε όλα αυτά,πως άκουσα ΚΙ εγώ τον Jeff,καθώς και την πολύ περίεργη συμπεριφορά ΣΥΝιστώσας που αναγκάζομαι με τρώω στη μάπα,συχνά-πυκνά και τη σταδιακή διολίσθηση σε στάση ευνο'ι'κή ,παρά τον αρχικό χλευασμό που με εκνεύρισε.

Greece 5(+1),Μηδέν.

Έχε γεια Παναγιά,τα μιλήσανε,όνειρο ήταν τα λησμονήσαμε,αυτά τα 6 παιδιά,ομορφαίνουνε...Ελα μου ντε,τι ομορφαίνουνε?

Δεν μπορεί,κάποια χρησιμότητα,μια λειτουργία θα έχουν.
Έκατσε η ηλίθια -(Jeff)-έτσι τον λέγανε στα 80s,τότε που ο μπαμπάς,είπε αντί να γυρίζει στις ντισκοτέκες,να τον βάλει σε μια δουλειά- δίπλα στην Αλέκα -που όσο περνάει ο καιρός,λες που τη βρίσκει ο Θεός τέτοια ασκήμια,"φήμες" λένε πως την εκδικείται επειδή δηλώνει άθεη.Και ο Γιωργάκης της το έδειχνε.Και μετά του το 'δειξε κι η Αλέκα.Του Γιωργάκη,το τελευταίο μοδέλο,της αλληνής ήταν κλάσης ,Lada.Πιο παλιό.Το  i-pod.Και i-stadiala,malakes.

Απέναντι,ο Αντωνάκης.Σαν τον άλλον τον Αντωνάκη,στην ταινία,συνεχώς χολωμένος και με το καπέλο,κατεβασμένο ως τους αστραγάλους.
Δίπλα του ο άλλος,ο ευρύχωρος,ο κάνω κωλοτούμπες,να βλέπει τους 2 πρώτους απέναντι,και να του' ρχεται να τους στείλει κατηχητικό να τους βάλουν 100 φορές τιμωρία,τα πατερημά.

Το Τσιπρόπουλο,χωρίς γραβάτα,το ποίημα "Στις δεξιώσεις που πας,κάνει ντόρο,το μόνο που σου λείπει είναι να μάθεις να κουνάς τον κώλο",το' χε μάθει καλά.Και επίσης,όχι στο όχι και στο ναι.

Ήρθε κι ο ασπρομάλλης παππούς,καθίσαν ένα γύρω από το τραπέζι,κι άρχισε ο Κάρολος να τους λέει παραμύθια,όπως στη διαφήμιση με τις καραμέλες "Γουέδερ Έχτε",(ο τόνος στο πρώτο "Ε").Ο ίδιος που εχτέ,πέρυσι ήταν βουλευτής,υπουργός,κολλητός του"όλες-οι-μπετονιέρες-με-σκατά-στον-λάκκο"του.Που δε ξεχνάω πως κουβαλήσαμε ολόκληρη κλινική 2 δις δραχμές τότε από Ολλανδία,για να μην τον χάσουμε.Είχε αξία μεγαλύτερη από εκείνον που τα 20 χρόνια δουλειάς στο χαλυβουργείο,του προκάλεσαν καρκίνο στο πάγκρεας.Αλλά για να εξακολουθεί η πόρνη/σύζυγος νούμερο 2 ή 3,vα παίρνει μισή πρωθυπουργική σύνταξη,μήπως άξιζε?(Την άλλη μισή την σύνταξη την παίρνει μια μπασταρδοκόρη στην Σουηδία,τότε που έκανε "αντίσταση",από κρεβάτι  σε κρεβάτι.)

Εχτέ,όμως ήταν άλλος ο ρόλος του παππούλη.Να διορίσει,ας πούμε όλο το νησάκι των Ιωαννίνων.Τώρα υπεράνω.Κι έχει ακριβώς την ίδια αξία με το περιεχόμενο του λάκκου "του άλλου",που σα Χάρος μας καλωσορίζει κάθε που μπαίνουμε στην πόλη από  αεροδρόμιο(φέρτε κι άλλες μπετονιέρες).Και τώρα στα λέω σε σένα Κάρολε, να τ' ακούσεις και εσύ να τα πεις και στους άλλους,που ΔΕ θέλω να τους βλέπω-ξέρω-ακούω.Ούτε εσένα θέλω.

Το άκουσα στον Λευκό Πύργο και το λέω όπως  το ΄νοιωσα.Εγώ,ό,τι χρωστάω το πληρώνω.Κανονικά.Δεν έχω φίλους Άραβες να μου δίνουν άτοκα δάνεια,ν '  αγοράζω "Ροζ βίλες",ούτε κάνω "δωράκια στον εαυτό μου".Το χρέος της πατρίδας που την θυμηθήκατε πολύ αργά,είναι ΔΙΚΟ ΣΑΣ.Αν κάποιος από εσάς,θέλει,ας κατέβει σε μια  κεντρική πλατεία της χώρας που ρεζιλεύετε,οποιαδήποτε, ΤΩΡΑ,κι αν γυρίσει σπίτι όπως βγήκε,τότε είμαι εγώ λάθος.Γιατί εγώ ξέρω τα λάθη μου και τα έχω πληρώσει με όλους τους δυνατούς τρόπους.Έχω πληρώσει και δικά σας λάθη.Δικά μου ή δικά σας είχα κόστος ακόμη και προσωπικό.ΩΣ ΕΔΩ,όμως.Επειδή μπερδέψατε την ανοχή,ευγένεια.αλληλεγγύη,με την βλακεία.Και βλάξ είναι αυτός που τα συγχέει.Το μυαλό έχει και μαύρα δωμάτια,που κρύβεται ένα θηρίο-κτήνος.Και άντε τώρα να δούμε ποιό θηρίο είναι πιο αγριεμένο.Το δικό σας με το πεινασμένο μάτι και την αχόρταγη σαπιοκοιλιά,ή το δικό μου(μας),που του σκοτώνετε το όνειρο να ζήσει με αξιοπρέπεια.Ακόμη να ξέρεις παππούλη,πως κι αυτή η στιγμή σκέφτομαι θετικά,και γι αυτό θα σας νικήσω(ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ)Είδα στον Λευκό Πύργο δεν είμαι 1,αλλά πολλοί.

Πρόεδρο Ελληνικής Δημοκρατίας.

Πρόεδρο Ελληνικής Δημοκρατίας.
Σήμερα,που θα δείτε τα ψωλοπαλίκαρα της βουλής,αν θέλετε να κάνετε κάτι να σώσετε την υστεροφημία σας,να τους αρχίσετε στα χαστούκια και να τους βάλετε να συμφωνήσουν πως θα σοβαρευτούν,θα δουλέψουν,σοβαρά και θα σταματήσουν τις πιτσικουλιές.Να μην φύγουν αν δεν το κάνουν.(Η Αλέκα είναι απασχολημένη να πουλάει "Εργατική Αλληλεγγύη",στον Λ.Πύργο και στις λοιπές κεντρικές πλατείες όλης της χώρας,και την διώχνουν "καροτσάκι"-προσεχώς & κλωτσηδόν).Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση,π.χ. Πρόωρες εκλογές,σας παρακαλώ,να καταθέσετε ΟΛΟΥΣ τους μισθούς σας(βουλευτή,υπουργού,Προέδρου Δημοκρατίας) αναδρομικά,στον ειδικό λογαριασμό που έχει ανοιχτεί για την αποπληρωμή του χρέους ΣΑΣ
Θα σας χαιρετήσω, αύριο, με την τιμή που σας οφείλω (εφόσον την κερδίσετε)

Εuropean Revolution 29 May-Λευκός Πύργος

http://www.facebook.com/event.php?eid=228539773827031

Love Has Gone to the Dogs.

Τα Όσκαρ δόθηκαν και τα Νόμπελ,αργούν.Ποιό βραβείο λοιπόν να πάρει αυτή η γυναίκα που σαν βουάρ,σαν ντουτ,και Σαν Φρανσίσκο,πρέπει να πάρει κάτι?

Γυναίκες,πολλές,που λες είναι το απόλυτο fail.Η κομψή κυρία που είναι Υπουργός Παιδείας,καθώς και οι 2 υφυπουργοί της φιγουράρουν πάντα ψηλά στα προγνωστικά,αλλά δεν είναι.Λυπάμαι,"κορίτσια".Ούτε η Μπιρμπίλω,του περιβάλλοντος είναι,που βρίσκεται πολύ χαμηλά,στο ύψος των γλουτών της Λόπεζ,που προσπαθεί στο πανάκριβο γυμναστήριο να αποκτήσει.

Η Σύρμω,η Γκατζόλα,που είναι στην λίστα,είναι αουτσάιντερ,παρόλο που σαν γνήσια βουβάλα,Σβαρτσενέγκερ με μίνι,προσπαθεί,ίσως κάποια στιγμή να πάρει τον τίτλο,Μις Μπαντόζα,αλλά ως εκεί.

Θα μπορούσε να' ναι η προσωποποιημένη νευροπάθεια του 6ου,αλλά περιμένουμε να ψηλώσει.Που να δώσουμε το βραβείο?Σε 2 εικοσάποντες γόβες,με "κάτι",μέσα τους?Αρα,πάει και η Σερντάπ,όπως στα διάλα την λένε.

Σοβαρά θα σκεφτόταν κανείς την καραμπινάτη λεσβία,με την Ι.Χ. δική της πλέον Μ.Κ.Ο.,για την πρόληψη από το A.I.D.S.,και τις πλάτες που κάνει στους διαγωνισμούς παρτούζας με φορείς και μη(χωρίς προφυλάξεις).Ίσως να πάρει το βραβείο στους ελιγμούς με νταλίκα,αλλά ως εκεί.Άντε,ίσως και ένα κελί στις φυλακές,αργά ή γρήγορα.'Η μήπως να περιμένουμε την κυκλοφορία της τσόντας (στα πλαίσια του Fund-raising,δώσε μου κανά φράγκο)ως του χρόνου,για τα πορνο-Οσκαρ?


Φανταστική συνέντευξη με την νικήτρια

- Καλημέρα,καλησπέρα,που να ξέρω τί ώρα έχετε στην Αμερική.Ο πλανήτης ολόκληρος έχει συγκλονιστεί,από το δράμα σου.Έχουμε αφήσει τον Στρος Κάαν να κάνει το γιουσουφάκι στους νταγκλαράδες στην φυλάκω,κι όλοι μας σπάμε το καφάσι μας να βρούμε απάντηση,στη  ερώτηση που ποστάρισες στο Ίντερνετ,πώς δηλαδή να το πεις στον μαλάκα που έχεις,να αμολήσει καλούμπα και να χαρείς κι εσύ το έρωτα σου,τον αληθινό.

- Σας ευχαριστώ.Είμαι καλό κορίτσι.Κι ο φίλος μου το ίδιο.

- Ο φίλος σου είναι κορίτσι,ή νοιώθει έτσι?

- Όχι,καλέ.Άντρας είναι,κανονικός,με τα σέα του και τα μέα του.Είμαστε κοντά και νομίζω πως θα με καταλάβει όταν του μιλήσω.

- Ωραία!Προλάβαμε την παρεξήγηση.Τρόμαξα,λέω κι εγώ,τί-άλλο-θ' ακούσω.Το τρίτο άτομο τί σου λέει?

- Τίποτα.Νοιώθω απέραντη ταραχή όταν είναι κοντά μου.Είμαι σίγουρη,πως έχει καταλάβει.Δεν μπορώ να κρύψω τα αισθήματά μου.Νομίζω πως και το αγόρι μου το΄χει καταλάβει.Υπάρχει τρομερή ένταση όταν βρισκόμαστε και οι 3 στο δωμάτιο.

- Και οι 3 μαζί στον ίδιο χώρο?Είναι συγκάτοικοι?

- Πες το κι έτσι.Χωρίς να θέλω να στην πω,όμως,έχω την εντύπωση,πως δεν κάνεις τη δουλειά σου,σωστά.δεν διάβασες προσεκτικά το ποστ μου.Αλλά όπως λέω σε κάποιο σημείο του ποστ μου είμαι καλή Χριστιανή,οπότε στο λέω και σένα,όλος ο κόσμος συμπάσχει μαζί μου,κι εσύ λες τα κάλαντα.Είμαι ερωτευμένη με τον σκύλο του.

- Κάνεις διακοπές.Δεν άκουσα καλά.Με τον φίλο του?

- Γουφ-γουφ.Σκύλο.Να στο πω κι εγγλέζικα D,O,G,E.Nτογκ.Όταν με κοιτάζει λιώνω.Άσε με το βγάλω από μέσα μου.Πάντα ήμουν φυσιολογική.Δεν έχω πρόβλημα με τους γκέι.Και τώρα δεν ξέρω...νοιώθω πως είμαι γκέι.Γιατί το σκυλί του φίλου μου είναι κορίτσι.

Αυτά.
Κρίμα που μας τελείωσε ο Αυτιάς και η Πάνια.Να πάρουν  θέση.Ο Καρβέλας,πάντα μπροστά,έχει γράψει το τραγούδι,"Ο σκύλος μου είμαι Γκέυ",αλλά δεν το φανταζόταν ούτε αυτός έτσι.

Μήπως ο Μπουτάρης θα μπορούσε να δώσει μια λύση και να να παντρέψει το ζευγάρι?Ο "Λουκάνικος" κουμπάρος και η "Λάσσυ",παρανυφάκι.Να τους δώσει τιμητική θέση στο gay-parade?Ο ΣΥΝ,να βγάλει ψήφισμα συμπαράστασης.Να οργανώσει πορεία διαμαρτυρίας.Με τον "Λουκάνικο"να εκφωνεί τον λόγο.Να κάψουν όλα τα Pet shops.

Τέλη,τέλος.

Δευτέρα,σχετικά αργά το πρωί,με το ποδήλατο στο κέντρο της πόλης,αφού κι ο καιρός ήταν καλός.Στο κατέβαινε,όόόλα καλά.Μέχρι και 2 φορές,οδηγοί αυτοκινήτων μου έδωσαν προτεραιότητα.Και μάλιστα,εξακολουθώ να ζω στην ίδια χώρα (που είναι περήφανη για την 7η θέση στην Eurovision),και επίσης είναι απόλυτα σίγουρο πως δεν έβλεπα όνειρο.

Τα περιστέρια,πετούσαν,και δεν είδα κανένα,μα κανένα,στην άσφαλτο,πλακέ,να γράφει στην πλατούλα του,Pirelli Cinturato.

Οι αστυνομικοί,τροχονόμοι, σε χαρούμενα πηγαδάκια,μιλούσαν είτε μεταξύ τους,είτε γερμένοι στον τοίχο με το κινητό στο ένα χέρι,σκάλο χέρι το παπάρι.

Από απέναντι,πέρα από τα στραβοδιπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα,ένα αλλιώτικο συνεργείο του Δήμου Θεσσαλονίκης.Πέρναν νουμεράδα όλα τα μαγαζιά,το' να πίσω από τ' άλλο.Έκαναν "Αυτοψία",για το έγκλημα της ανάρτησης των καταστημάτων.

Η Ιωάννα,φίλη φαρμακοποιός,ευτυχώς που είναι φαρμακοποιός η γυναίκα και τα' χει εύκαιρα τα ηρεμιστικά,τραβούσε τα μαλλιά της."Αν δεν βγάλω τον (πράσινο) σταυρό,δεν τραβήξω μέσα την βιτρίνα,θα πληρώσω δυόμισι χιλιάρικα.".

Τελικά δεν ξέρω τι θα γράφει το μπουγιουρτντί,αφού είπε πως θα κάνει κάποιες  αλλαγές,κι ο υπάλληλος του Δήμου σχετικά αδιάφορα της απάντησε "Κάνετε όπως νομίζετε,έστω",αυτό δεν το κατάλαβα ως προς το νόημα το ακριβές,πάντως αυτό είπε.

Και μετά στο δίπλα,στο επόμενο μαγαζί.Και φαντάζομαι όλοι οι καταστηματάρχες της περιοχής θα κάνανε μεγάλη χαρά,Δευτεριάτικα.

Και υποθέτω,πως ό,τι και να κάνουν οι μαγαζάτορες,ό,τι αλλαγές κτλ(που φυσικά δεν θα τις κάνει τζάμπα ο μάστορης που θα πάει),κάτι θα βρουν,που δε θα τους αρέσει,όποτε άρπα και το προστιματάκι σου,Διότι στο έτσι στο κουτουρού δεν τους βγάλανε.Λεφτά θέλουν και θα τα πάρουν.

Μπράβο στον Μπουτάρη( μου χάλασες το σερί με τα καλά που έγραφα),που ανακάλυψε νέο κόλπο στο σεξ.Νεό είδος παρτούζας.Πάει το παλιό.Τότε πολλοί πηδούσαν 1.Τώρα 1 πηδάει όλους.Στο δρόμο που έστρωσε ο Στρος Κάαν.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Καφρέφτη,καφΡΟΥΛΑκι μου!

Πότε ήταν που εκτοξεύτηκε η μεγέθους Σπούτνικ,κουράδα δεν είναι γνωστό,ούτε ποιός την σκαρφίστηκε. "Η Τηλεόραση είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας".Τώρα θα πρεπε να το' χα αφήσει όπως-κατά λάθος,αρχικά-το΄χα γράψει,"Καφρέφτης".

Κοντολογίς,βράδυ Σαββάτου,οποιοσδήποτε έβλεπε τη μάπα του στον καθρέφτη,9-12,θα  ερχόταν βιζαβί με την,κοντολογίς,Κορομηλά.
Δε πα να' σαι ο μπάρμπα-Γρηγόρης,άμα δεν  σ'είχε πιάσει το Λεξοτανίλ,με την στραβοπατημένη παντούφλα,σουρ-φουρ,(ηχητικό εφέ),στην τουαλέτα, Ρούλα θα έβλεπες .Δε με νοιάζει αν είσαι η ανορεξική,υστέρω και κοντοπούτανη του 6ου,την Κορομηλά,την φλυαρία της,θα είχε να αντιμετωπίσει ο μανιαμούνιας που την σπίτωσε.ΤΕ-ΛΟΣ.

Αν κάτσεις λίγο,ήρεμα και το σκεφτείς,σωστά το είπε ο μίστερ-Άγνωστος Χ,Ψ,διάφορος.Διότι η κυρία όπως πρόσφατα την προσφωνούν,έχει κοινά,με όλους και όλα αυτά.Από την τουαλέτα,διότι ξεχείλισε ο βόθρος και βγήκαν,οι παλιοκαιρισμένες,με τους κουβάδες  κουράδες,(αγαπημένη λέξη της κιουρίας Κορομηλά,σύμφωνα με την Τsaousa),ως το Λεξοτανίλ,που θα πρεπε να' χε πάρει αυτή ,κι όχι όσοι κατά λάθος έπεσαν πάνω της,και την κατουρημένη παντούφλα του μπάρμπα-Γρηγόρη.

Ποτέ δεν είχε καλό εαυτό,ούτε τότε,που μεσουρανούσε.Ποτέ δεν ήταν χοντρή,απλά κοντή,ήταν,(είναι και θα είναι  περισσότερο),όπως σωστά παρατηρεί η Tsaousa.

Χτες που με ανάγκασαν να τη δω,Ρουλορεσιτάλιασε.Πέταξε κοτσάνες σε μέγεθος αστεροειδούς-ικανού να εξαφανίσει,από δεινόσαυρους έως αμοιβάδες."Τα σχόλια είναι εναλλασσόμενα",όπως λέμε 220 Βόλτ και ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.
Αγενέστατη,καθώς ποιός είναι ο μπαγιάτικος,δίπλα,στον Πλούταρχο?Μετά βέβαια,την έπιασε η Ιταλική της φάση.Και καλά που οι Ιταλοί βαριούνται να ξεθάψουν τον Γκράτσι,να τον στείλουν,ξανά στον Τζεφ,να μας κηρύξουν πόλεμο,πάλι.Τι ωραία που τα μιλάει και τα ξένα!Έπαιρνε και μόνη της πρωτοβουλίες και δεν άκουγε τί της λέγανε από το ακουστικό.Το μιντλεμπούφε το' χει στο τσεπάκι της στα Ιταλιάνικα.Λα πρίμα ντι Νάπολη.Τραγούδησε και ο φαρδολεκανάκιας,το καλό παιδί ντε,Φελιτσιτά.Και ΦελιτσΙτα  τα γκάζια και τα νεύρα του Καβαλιέρε,που τρία μπότοξ έσπασε από την ερμηνεία του Γιαννάκη.Σαν να του σερβίραμε Καρμπονάρα, με κοντοσούβλι.

Αγνές προθέσεις.Όπως Σύρο,όπως παλιά.Πηδάς και βγαίνεις στην εκπομπή.Εκτός και αν,Α)Μιλάμε για πάσα σε κολλητό όπως σουσελοπαλιά,Β)Δεν τον χώνεις,δεν τον τρώει και συνεπώς ,σε τρώει το μαύρο σκοτάδι.

Ας έχει χάρη η Κατερίνα,που δεν έβρισκε μηδέ στυλό,μηδέ μολύβι για να σημειώσω πώς "στεναχωρήθηκε",ο τα-χω-μεγάλα-και-τα-σέρνω/οργώνω-το-πλατό,Κωστόπουλος,αλλά στο Ντάουν Τάουν της γραφής,θα το γράψει στο Editorial του,που μετά θα το βάλει η Διαμαντοπουλοεφοφώφη στο αναγνωστικό της Α' Δημοτικού,διασώζοντας την κληρονομιά.

Επίσης,συμμετείχαν,ο Καπετανίδης,που ήταν θολοί οι καπνοί και τα νοήματα φύσα-ρούφα-τράβα-τόνε,και η Κοκκίνου,που είναι ερωτευμένη δισκογραφικώς και παπαρατσικώς.

Ήταν και κάτι μόγγολα,άφωνα,που ας πούμε λέγανε τραγούδια.Αντί να είναι κάποιο από αυτά τα άμοιρα προτεινόμενο,αγαπητή Γκεστάπο του ALPHA,δεν βάζουμε,έτσι για σαχλαμάρα δηλαδή,την Ρούλα?Σ'αυτή  την περίπτωση ψηφίζω κι εγώ,με τον όρο τον Φ.Π.Α. να τον πληρώσει,ο Κωστόπουλος.

*Η Yπερπαπαραγωγή τελείωσε με την Ρούλα,να έχει μπερδέψει τα μπούτιοξ της.Μας ευχαρίστησε που ήμασταν μαζί της 3 χρόνια.(ΜωΡούλα,το διαζύγιο Νρ1 και Νρ2 δεν σε έκανε να την ανθιστείς?Δεν υποφέρεσαι,και σε κάνουν ανατροπή,στο 2χρονο,κράτα το 3ωρο,κι άσε τα 3 χρόνια)

ασωτος γιος: βαρεθηκα κυρια μου

ασωτος γιος: βαρεθηκα κυρια μου: "Oι δέκα μικροί Μήτσοι που ήταν γύρω στους 15 τελικά είχαν φέρει κάτι νέο στην ελληνική τηλεόραση , δηλαδή όχι και τόσο νέο αφού στην ου..."